76 (mr. a. f. a. leesbeuü). 



er in Ulis land geen tweede was, die de spinnen zoo kende en met 

 zijn dood de leemte in deze wetenschap niet spoedig zou worden 

 aangevuld. 



Ook de exotische spinnenwereld trok zijn aandacht en talloos 

 zijn de determinatiën en beschrijvingen door hem van de gebraciite 

 of gezonden vangsten bewerkt. Ik herinner aan de beschrijving 

 der spinnen bij de Sumatra-expeditie en in Suriname buit gemaakt. 



Anatomie en biologie bekoorden hem nog meer dan de systematiek, 

 getuige zijn grondige studie over de generatie-organen der spinnen 

 vooral der mares ; ook over hun nestbouw en levenswijze. 



Als medicus en gewezen leeraar vertrouwd met de leer der 

 vergiften, interesseerde hem de studie over de zoogenaamde ver- 

 giftige spinnen , waarover hij in het Tijdschrift voor Entomologie 

 belangrijke studiën schreef. Levendig herinner ik mij de aangename 

 samenweiking , toen ik door eenige kennis der Spaansche taal onzen 

 generaal kon helpen in de vertaling van een stuk uit de weten- 

 schappelijke analen van Chili « Un caso lethal por la mordedura de 

 una a rafia A), waarin het ziekteproces en overlijden van een jongentje 

 van 7 jaar ten gevolge van den steek eener spin (Latrodectes for- 

 midabilis) werd beschreven. 



Ook andere orden trokken zijn belangstelling, bijv. het stridulatie- 

 orgaan bij de Cicaden , waarover hij ook in ons Tijdschrift schreef. 



Gelijk aan alle menschen , bleef ook hem het leed niet bespaard, 

 en op den hoogsten trap der hieiarchische ladder gekomen, verloor 

 hij binnen veertien daag tijds twee zijner volwassen kinderen, 

 waaronder zijn een'ge teergeliefde zoon Theodor, zijn oogappel, 

 dien hij als O.-I, Ambtenaar naar Insulinde zag vertrekken om 

 nimmer terug te keeien. 



Toen was zijn levenslust gesloopt en zeide hij mij dikwijls : « niets 

 boezemt mij meer belang in dan de entomologie en het visschen». 

 (Dit laatste was ook voor hem een hartstochtelijke liefhebberij). 



Gelukkig bleVen hem nog twee kinderen bespaard, terwijl' hij 

 zich op zijn ouden dag, hij werd bijna 87 jaar, mocht verheugen 

 in een tweetal lieftallige kleinkinderen. 



Had men eenmaal zijn vriendschap gewonnen, dan was hij 



