VAN EENIGE MICROLEPIDOPTEBA VAN JAVA. 85 



De kop der rups is glanzend zeer lichtbruin, de monddeelen 

 en de gevorkte lijn zijn donkerbruin. Het lichaam is wit of bleek- 

 geel, het rugvat schemert iets donkerder door. Om de anaal- 

 opening is de kleur weer donkerbruin. 



Het 2de en 3de lid dragen aan de rugzijde elk twee zachte 

 puistvormige uitwassen, welke ingetrokken kunnen worden. Het 

 laatste lid loopt kegelvormig toe. 



De ware pooten zijn klein doch staan op vrij groote verheven- 

 heden. De buikpooten, waarvan slechts 3 paar voorhanden zijn, 

 zijn gewoon gevormd, de naschuivers staan dicht naast eldaar. 



De rups leeft in de vruchten van den Ramboetanboom [Nephe- 

 lium lappacemn L.) en in de cacao-kolven. Ik zelf nam ze alleen 

 in de eerste waar. Hier heeft de ontwikkeling aldus plaats: De 

 vrouwelijke vlinder legt haar ei op de vruchtschil, de jonge rups 

 boort zich door de schil tot op het vruchtvleesch en vreet deze 

 beide aan. Zij doet aldaar een onregelmatig begrensde holte ontstaan 

 van ± 1 cm. grootte en enkele mm. diepte. Is de rups volwassen 

 dan boort zij zich naar buiten en verpopt zich. (Gewoonlijk onder 

 tegen de bladeren in een deuk daarvan). 



Volgens Zehntner (•) verschilt de beschadiging al naar het 

 de variëteiten Ramboetan Atjeh en R. Djawa betreft. Bij de eerste 

 geschiedt het als boven beschreven, bij de laatste zou de rups niet 

 tusschen vruchtwand en vleesch blijven doch door boren tot op de 

 pit, en direct onder de zaadhuid een gang vreten, onregelmatig 

 over de pit verloopende en dicht bij de vruchtsleel eindigende, 

 waar de rups zich uit de vrucht boort. 



Deze wijze van beschadiging heb ik zelf meermalen waargenomen 

 doch tot nu toe nooit de rups kunnen vinden die ze veroorzaakte. 



Zooals boven reeds vermeld werd verlaat de volwassen rups de 

 vrucht en vervaardigt zich, soms op een tak, meestal echter onder 

 tegen de bladeren, een vliezig spinseltje. Dit is 1'2— 15 mm. lang 

 en 5 — 7 mm. breed, ongeveer ovaal, doorzichtig en donker- oranje 

 van kleur. Daar als plaats om te verpoppen een kleine holte in 



(1) Zie „De Nieuwe Gids" Tijdschrift voor bergcultures 3de jaargaug blz. 1014. 



