TOESTANDBW EN LEEPWIJS VAN LTCAENA ALCON. 139 



En aan hetgeen ik toen waarnam sluit zich tamelijk wel de 

 ervaring aan, welke in de eerste dagen van September d. a. v. 

 door mij werd opgedaan m de buurt van 's Hertogenbosch , want 

 ook daar vond ik, ijverig geholpen door den Heer V, G. A. Bosch, 

 op diens landgoed Seldensate onder Middelrode — op een veenachtige 

 plek tusschen jong dennenhout — een aantal planten van voornoemde 

 Gentiaansoort, wier bloemen rijkelijk bezet waren met de bewuste eitjes. 



Door het inzamelen van een groeten voorraad met eieren be- 

 zette bloemtrossen op beide, zoo vèr van elkander gelegen terreinen, 

 kreeg ik de beschikking over een zeer aanzienlijk materiaal, ter- 

 wijl mijne waarnemingen nog bevorderd werden door de eigenaardig- 

 heid van de Klokjes-Genliaan, dat haar bloemaren, schoon van de 

 moederplant gescheiden, mits goed nat gehouden, wekenlang frisch 

 blijven en zich zelfs verder ontwikkelen. 



Door een en ander in de gelegenheid een nauwkeurig en her- 

 haald onderzoek in te stellen, trokken twee punten meer in 't 

 bijzonder mijn aandacht, en wel: 



1^. dat de eieren uitsluitend voorkwamen aan de buiteuziiòe 

 der bloemen — voor het meerendeel op de destijds reeds schitterend 

 blauwe bloemkroon, in enkele gevallen ook op de kelk — doch dat 

 ik geé7i enkel eitje op den h\oemsfe?iffel of de bladen der plant 

 aantrof, en 



2°. dat alle eitjes — uitwendig althans — volkomen gaaf 

 schenen en geenerlei spoor droegen van reeds verlaten te zijn door 

 het rupsje, dat zich daarbinnen moest hebben ontwikkeld, hoewel 

 het toch stellig niet bestemd was voor een langdurig verblijf 

 binnen de eierschaal. 



Zoowel het een als het ander helderde zich intusschen aanstonds 

 op, toen ik eenige met eitjes bezette bloemen geopend had en de 

 binnenzijde der bloemkroon derhalve kon beschouwen, terwijl ik 

 daarbij tevens de oplossing vond van de boven medegedeelde om- 

 standigheid, dat bij mij de rupsen nooit in staat zijn geweest, de 

 in gevangen staat door AlconvYmders zoo menigmaal afgezette eieren 

 te verlaten. 



Juist op de plaats namelijk, waar aan de buitenzijde der bloem 



