142 (mr. a. brants.) een kn ander omtrent de eerste 



de boven als ^ïlimmend pikzwart aangegeven lichaamsdeelen, die 

 geen verandering in tint ondergaan. 



Gillmer noemt de kleur van het dier in dit tijdperk «purpur- 

 farbig», doch deze benaming komt mij niet zeer duidelijk voor. 

 De algemeene tint is het best te vergelijken met die van een over- 

 rijpe framboos, of wel van een halfrijpe braambes, namelijk nu 

 eens donker steenrood, dan weer meer bruinrood ; altijd echter 

 dof en Jl uweelaohtig , tengevolge van de menigte fijne grauwe 

 haartjes, die de geheele bovenzijde overdekken. 



In vorm is het rupsje, dat alsdan eene lengte van 3 lot hoogstens 

 4 Mm. heeft bereikt, in hoofdzaak gelijk aan dat van andere 

 Lycaeniden. Het is echter veel gedrongener dan de rups van Aegon 

 L. en platter dan die van Icarus^ Rott , of Argiolus, L. De meeste 

 overeenkomst schijnt het mij te bezitten, wat den vorm aangaat, 

 met het rupsje van Semiargus, Rott, op gelijken leeftijd, daar ook 

 hier de segmenten 2 en 3 het breedst zijn en het lichaam naar 

 achteren gaandeweg smaller wordt. 



Vanaf 20 Augustus zag ik de rupsjes geleidelijk de Gentiaan- 

 bloemen verlaten. In den regel lieten zij zich daarbij van de 

 stippen der bloemkroon eenvoudig op den grond vallen ; en dit 

 herhaalden ze telkens, wanneer ik hen voorzichtig binnen een 

 versehe bloem gebracht had. 



Zij kropen dan aanstonds weer naar buiten, om met langzaam 

 voortglijdende beweging, langs den grond eenig takje of ander 

 opgaand voorwerp op te zoeken en op die wijs een geschikt winter- 

 verblijf te bereiken. 



Of het mij gelukt is eenige rupsen hierin te doen slagen, durf 

 ik niet beslissen en zal het volgend voorjaar dienen uit te wijzen. 

 Veel verwachting heb ik daaromtrent echter niet, want tot diep 

 in de maand October zag ik nog voortdurend rupsen rondkruipen, 

 om dan telkens weder te moeten bemerken dat ze ten slotte, verdroogd 

 of wel beschimmeld, gedrukt zaten tegen de wanden van hel ruime 

 glas, waarin ik ze geplaatst had — natuurlijk in een' omgeving, die 

 zoo veel mogelijk overeenkwam met de gesteldheid van de ge- 

 boorteplaats. 



