234 (p. e. T. snellen), aantebkeningen over 



Papilio Machaon L. — Snellen, I p. 69. 



De pop is niet alleen geelgroen maar ook grijs, donker geteekend. 



Dr, van Rossum vermeldt, Tijds. 43 Verslag p. 47, een 

 exemplaar bij hetwelk het zwarte streepje op de dwarsader der achter- 

 vleugels in het midden geel is. Ik heb er zoo onder mijne 12 inlandsche 

 en verder europesche exemplaren geen maar wel twee uit Sikkim. 



Hesperia Sylvanus F. — Snellen, I p. 86. 



Men zie voor deze soort Sepp, 2 serie IV p. 315. Aldaar zijn 

 door Mr. A. Brants het ei zoomede de jonge rups beschreven en 

 is het eerste pi. 50 fig. 4 afgebeeld. 



Hesperia Thaumas Hfn. — Snellen, I p. 87. 



Dr. J. Th. Oudemans beschrijft, Tijds. 40 p. 371, eene afwijking 

 dezer soort. 



B. Heterocera. 



Macroglossa Bombyliformis Ochs. — Snellen, lp. 91. 



Dat de donkere lijn, welke bij deze soort de middencel der 

 voorvleugels overlangs deelt, geene ader is, heeft reeds Zeiler mede- 

 gedeeld, Stett. Ent. Zeit. 1877 p. 316. 



W. R. Jeffrey zegt, Entom. Monthly Mag. 36 p. 10, dat de juist 

 uit het ei gekomen rups dezer soort behaard is. 



Deilephila Euphorbiae L. — Snellen, I p. 96; II p. 1130. 

 Tijds. 36 p. 168. 



Mijn vermoeden, dat deze soort ook wel in Holland zoude voor- 

 komen, is bevestigd. In 1901 werden bij Rotterdam, in het Over- 

 maassche, eenige rupsen gevonden en de vlinders daaruit gekweekt. 

 Twee exemplaren daarvan bevinden zich in de verzameling van 

 den heer P. Haverhorst. Trouwens, twee soorten van Euphorbium 

 werden door mij bij Rotterdam aangetroffen en nog eene derde in 

 de duinen, zoodat het voorkomen in Holland van bell. Euphorbiae 

 niets vreemds heeft. 



Sphinx Convolviili L. — Snellen, I p. 98. 



Twee uitvoerige mededeelingen over deze soort komen voor in 

 Tijds. 44 p. 115 en idem Verslag p. 11. In de tweede 



