VERSLAG. V 



vliegen. Spoedig komen ze het opgezette exemplaar een bezoek 

 brengen en met eenige handigheid kan men weldra enkele voor- 

 werpen bemachtigen. 



Vele Nymphalidae zijn zeer nieuwsgierig van aard; een wit 

 netje of licht costuum trekt direct de aandacht van Polygonia 

 c-alhnni L. en Apatura irish., terwijl Satyrus seniele L. er ook niet 

 ongevoelig voor is. 't Is soms het eenige middel, om de aanwezig- 

 heid van Apatura iris te bemerken. 



Ten slotte nog enkele opmerkingen over het treurige jaar 1903. 



Tusschen Harderwijk en Leuvenum waren enkele Argynnis- en 

 Lyeaena-Boovien zeer overvloedig (niobe L., aylaja L., argus L. en 

 icarus Rott.). In Limburg (Venlo, Roermond, Sittard, Maastricht, 

 Geuldal) was nauwelijks ééne der bovengenoemde soorten te vangen; 

 daarentegen waren Lycaena areas Rott. en euphemus Hb. in het 

 Maasdal tusschen Venlo en Roermond vrij talrijk. Op den Slangen- 

 burg (bij Deutichem) waren Lycaena arion L. en alcon F. vrij 

 zeldzaam en zelfs Argynnis papJiia L., Limenitis sibilla L., Me- 

 litaea athalia Rott. enz. waren er minder overvloedig dan anders. 



Over het algemeen waren de dagvlinders klein ; op een terrein 

 bij de schaapskooi onder Laag-Soeren ving Spreker een paar zeer 

 kleine exemplaren van EpinepJiele jurtina L. $ en hyperantJius L. c?, 

 tusschen verschillende kleine voorwerpen. De gewone afmetingen 

 zijn respectievelijk 43 erf 40 mm., terwijl deze 33 en 33 mm. 

 vlucht hadden. Bij Tegelen ving Spreker een exemplaar van Lycaena 

 areas Rott. $ van 28 mm., terwijl de standaardmaat voor ons land 

 33 à 34 mm. is. 



Bij Venlo bemachtigde hij een merkwaardig lichtgekleurd exemplaar 

 van Argyyinis selene Schiff, op dezelfde plaats, waar de op de vorige 

 vergadering door den Heer van den Brandt vermelde exemplaren 

 van Argynnis dia L. gevangen zijn, die bij nader onderzoek Argynnis 

 pales Schiff, var. arsilache Esp. bleken te zijn. 



Het verbleeken der kleuren als bij EpinepheU jurtina L. nam hij 

 in het Maasdal ook sterk waar bij Satyrus seniele L. Evenals Spreker 

 dikwijls bij jurtina opmerkte, kon hij geen enkel <y^i%^/É?-exemplaar 

 vangen, of het was ten deele verkleurd; de vleugelschubben waren 



