VERSLAG XTIÎ 



Bij eene niet geslaagde ontpopping van eene Pleris rapae L. 

 werd de vlinder in de spleet van het pophulsel zichtbaar en schoot 

 daarop weder terug. Dit zichtbaar worden en teruggaan geschiedde 

 eenige malen kort na elkander, waarna eene pauze intrad. Dezelfde 

 verschijnselen herhaalden zich nog driemalen daarna voordat het 

 dier stierf. Zij zijn naar zijne meening te verklaren als eene 

 krachtige actie van den vlinder, telkens gevolgd door een rusttijd 

 om zich te herstellen. 



Bij het onderzoek van poppen, zeer kort voor het uitkomen van 

 den vlinder, bespeui\le Spreker o.a. bij poppen van Papillo machaon L. 

 aan het staart einde der pop eene ledige ruimte. Het gezwollen 

 achterlijf van den vlinder kon derhalve op dat tijdstip niet voor- 

 waarts worden gestuwd door een sterken druk van het pophulsel. 

 Pogingen van den vlinder zelf, om tot ontpopping Ie komen, konden 

 echter door het hulsel heen moeilijk worden waai'genomen. Deze 

 konden echter worden gezien in gevallen, waarbij de pas uitge- 

 komen vlinder zich niet vermocht te bevrijden van een deel der 

 pophuid, dat nog den kop en de omgeving van den kop bedekte, 

 daar de vlinder (zich dan nog niet geheel ontpopt gevoelende) met 

 bewegingen, om zich uit de pop te bevrijden, zou blijven doorgaan. 



Bij eene ISonag ria fijiiJide'Yhnhf^. zag Spieker die bewegingen in zulk 

 een geval. Zij bestonden in een voortdurend beurtelings naar onderen 

 krommen en daarna strekken van het achterlijf. Eene controle op 

 deze waarneming verschafte heen eene Odontusia carmelitaY.^^., (\\e, 

 op het punt van uit te komen, door Spreker kunstmatig, zonder het 

 dier te kwetsen, van de pophuid werd ontdaan. Ook deze vlinder, 

 na tot rust te zijn gekomen, begon dezelfde krommende en strekkende 

 bewegingen met het abdomen te maken, met welke bewegingen 

 hij gedurende een geruimen lijd voortging. 



Uit het bovenstaande vermeent Spreker het volgende te mogen 

 besluiten. De zwelling van het achterlijf tegen het einde van den 

 poptoestand kan ongetwijfeld den vlinder in staat stellen beter het 

 dikwijls sterke pophulsel te doen springen, doch de verdere ont- 

 popping is in de eerste plaats een gevolg van krachtige actieve 

 bewegingen van den vlinder zelf, waarbij deze, steunend op de 



Tijdschr. V. EiUom. XL Vil. 2 



