VERSLAG. XXIII 



Ter bezichtiging gaan hierbij rond eenige Clavellar ia-cocons, 

 verschillend van vorm en hoedanigheid overeenkomstig de omgeving 

 en de beschikbare ruimte van de plaats, welke de larven ter in- 

 spinning kozen. Er zijn eivormige van zacht spinsel en afgeplatte 

 hardere bij; aan de eerste zijn de mazen in het netvormig weefsel 

 duidelijk waar te nemen. Andere zijn van buiten gedeeltelijk of 

 geheel bedekt met houtzelfstandigheid, turfmolm, blad of aarde. 

 Somtijds zijn de weekere, eivormige cocons wit, wanneer zij tegen 

 katoen, gaas of papier vervaardigd zijn; dikwijls nemen deze echter 

 na eenigen tijd eene licht grijsbruinachtige tint aan. 



3. Pferouus hypoxanthus Forst. = paUiatus Thoms. 



Uit larven, omstreeks 20 Juni op wilg en populier in Sprekers 

 tuin gevonden, en welke 3 Juli zich in den grond van het kweek- 

 glas begeven hadden, verscheen 15 Juli eene vrouwelijke wesp. Zij 

 ging terstond leggen op de bovenzijde van een wilgeblad. Brischke 

 heeft dit aan de onderzijde waargenomen (Ueber Parthenogenesis 

 bei den Blattwespen, S. 5). De eitjes worden tegen het blad gelegd, 

 doch niet in hoopjes, zooals bijv. door Ft. melanaspis, maar afzon- 

 derlijk verspreid. Bij het heen en weer loopen van het wijfje over 

 het blad, stootte zij er een pas gelegd eitje weder af; toen weldra 

 daarop de witte eitjes met een penseeltje aangeraakt werden, bleken 

 deze nu vast te zitten. Gameron vei kreeg uit parthenogenetische eieren 

 dezer soort uitsluitend mannetjes (Monogr. Brit. Phytoph. Hymen, 

 I, p. 29). Spreker heeft op bladz. 255 van Tijdschr. voor Ent., Dl. XLV, 

 aangegeven, dat hetzelfde resultaat door Brischke verkregen werd; 

 later zag hij echter uit een «Separat- Abdruck, Schrift, naturf. 

 Ges. Danzig., N. F. VII. Bd. 1 Heft. p. 6», dat bij Brischke uit twee 

 cocons van parthenogenetische larven een $ en een ? verschenen 

 waren. Tot nader onderzoek werd dus een ander wijfje, dat niet met 

 mannen in aanraking geweest kan zijn, op 31 Juli in den stedelijken 

 Hortus op Salix caprea ingebonden. Weldra begon zij te leggen 



o. a. aan den bovenkant van een groot blad 48 eitjes! 



Den 12den Augustus, dus na twaalf dagen, werden kleine gaatjes 

 in dit blad bespeurd, waarin de pas uitgekomen licht groene larfjes 

 met donkeren kop zaten. Na de eerste vervellingen nemen zij de 



