LVIII VERSLAG. 



als Cameron (Vol. I. p. 27); door Brischke wordt aangegeven, 

 dat htj ook eene vrouwelijke wesp uit parthenogenetische larven 

 verkreeg (Schrift, naturf. Ges. Danzig N. F. VII Bd. 7 

 Heft p. 6). 



De 23 larven uit bevruchte eieren leverden van 20 Maart tot 

 11 Mei alle imagines, namelijk 11 manlijke en 12 vrouwelijke 

 = 100^/q ! Bij deze soort was de uitkomst van den kweek uit bevruchte 

 eitjes dus merkwaardig gunstig. 



Door Konow wordt o. a. over Pt. hjjpoxanilms aangegeven 

 (Zeitschr. f. system. Hymenopterol. u. Diplerol. III p. 376): 

 «Auf dem Hinterleibsrücken liegt ein beim $ nach hinten ver- 

 schmälerter, beim $ ziemlich gleichbreiter, gewölmlich durch die 

 bleichen Segmentränder mehr weniger unterbrochener schwarzer 

 Längsstreif.)) 



Waarschijnlijk heeft hij doode exemplaren tei' onderzoeking 

 gehad, want de kleur der segmentranden is, even als het gelicele 

 achtei'lijf, bij levende voorwerpen fraai groen. 



6'^. Pteronus brevivalvis Thoms. 



De wespen uit de 38 parthenogenetische larven van October 

 1903 (Tijdschr. v. Entom. XLVII p. XXVI) kwamen onregelmatig 

 uit, namelijk : 



Van 19 April tot 23 April 6 



)) 3 Mei tot 30 Mei 9 



» 3 Juni tot 23 Juni 7 



en 1 Juli 1 



Alle zijn mannetjes. Totaal 23 = 60.5°/(, 



Spreker laat ter bezichtiging rondgaan, door Mej. Fischer ver- 

 vaardigde, vergroote afbeeldingen der manlijke en vrouwelijke 

 wespen van Pt. brevivalvis en Pt. hi/poxanthus . Hieruit blijkt, dat 

 deze soorten veel op elkaar gelijken. Toch valt reeds dadelijk op, 

 dat bij brevivalvis S het abdomen voorzien is van breede zwarte 

 dwarsbanden welke, behalve op de laatste segmenten, overal even 

 lang zijn; de gele grondkleur treedt slechts aan de segmentrandjes 

 te voorschijn. Bij hypoxanilms $ daarentegen is het achterlijf 

 grootendeels geel, iets oranjeachtig; op het midden van den rug 



