VERSLAG. Jiiy 



staan zwarte vlekjes, welke eene lanesstreep voimen, naar den -H.h! 

 smaller toeloopend. 



Bij den levenden h.ypoxanthus-vu^x\ is de onderzijde der sprielen 

 en van het abdomen iets helderder bruingeel getint dan bij hrevï- 

 valvis $\ bij dezen is de borst iets lichter roodachtig geel. 



Konow geeft als kenmerk van hrevivalvls aan: «Beim (/ der 

 Fortsatz des 8. Rückensegments schmal, länger als breit.» (Zeitschr. 

 f. Hymenopterol. IV p. 36). 



Terwijl er niet veel verschil heerscht in de afmetingen der 

 mannetjes {brevivalvis iets grooter), is de vro'iwelijke brevivalvis steeds 

 ongeveer 2 m. m. langer dan hjpoxanthus ?. Bij versehe exemplaren 

 is de groene tint der wespen bij Jii/poxanthus ? helderder, 

 meer grasgroen dan bij brevivalvis %. Op de rondgaande 

 afbeelding is te zien, dat het meest in het oog vallende onderscheid 

 in de teekening van den thorax bestaat; hoewel er bij brevivalvis- 

 exemplaren ook verschil in de kleurverdeeling op den thorax 

 voorkomt, bleef bij Sprekers wespen de groene grondkleur steeds 

 ilomineeren, terwijl bij liypoxanthus het zwart de overhand heeft. 



7°. Nematus luteus Panz, 



In het laatst van April en bi gin Mei 1904 verschenen zes $ï 

 (geen S) uit larven, welke midden September bij Arnhem gevonden 

 waren. Op afgesneden iii water gezette elzetakjes gingen zij terstond 

 leggen ; dit geschiedt in de steeltjes der bladen, waar de eieren op 

 een rijtje, soms tot in het begin der middennerf, geplaatst worden. 

 Na een paar dagen vormen zich hier bruine korstjes op de blad- 

 stelen, waaronder men de witte eitjes vindt. Twee wespen werden 

 25 April op els ingebonden in den stadskweektuin op Klarenbeek ; 

 zij leefden tot 7 Mei en aan sommige bladsteeltjes waste bespeuren, 

 dat zij ook hier gelegd hadden. 



Eerst na 25* dagen, 20 Mei, verscheen een parthenogenetisch 

 larfje op een afgesneden takje, dat zich in water merkwaardig lang 

 frisch gehouden heeft. Het was zeer lichtgroen, boven de pooten 

 geelachtiger; aan den bijna witten kop waren oogen en mond zwart. 

 Tegen den achterkant van het blad naast eene nerf zittend, is 

 het platte diertje moeilijk te ondeischeiden ; het vreet gaatjes 



