V E E s L A G. LXl 



Gruppe ihre Abstammung von einer gemeinschaftlichen Grundform 

 deutUch zur Schau tragen». (Beob. v. ßrischke u. Zaddach, p. 248). 



Zouden er werkelijk drie zoo zeer op elkander gelijkende Nematus- 

 soorten op els leven? Wanneer Spreker weder luteus- en abdo- 

 minalis-yv espen heeft, wil hij trachten ze te doen paren ; beide zijn 

 echter moeilijk te kweeken. 



8^^. Prlstip//ora genïculata H tg. 



Deze bladwesp is niet vermeld in de Naamlijst der Nederlandsche 

 Tenthredinidae van Oudemans. Toch moet zij hier voorkomen, 

 aangezien de larven herhaaldelijk op lijsterbes gevonden zijn. Snellen 

 van Volienhoven heeft vele jaren geleden reeds getracht de wesp 

 te verkrijgen uit larven door hem in Holland gevonden of hem 

 door Spreker uit Overijsel (Lonneker) toegezonden, maar telkens 

 mislukte de kweek. In langen tijd werden de larven niet meer door 

 hem gezien, totdat hij er eindelijk 18 Juli 1903 van Mr. A. Brants 

 een twintigtal ontving, door dezen bij den Plasmolen (Limburg) 

 aangetroffen. Eenige bezweken, maar de meeste kropen in den 

 grond en maakten cocons, die eerst oranje-bruin, later zwart 

 worden. Van dezen kweek kwam niets terecht ; de cocons ver- 

 schimmelden, hoewel zij niet te nat gehouden en op dezelfde wijs 

 behandeld werden als die van andere soorten, welke wel imagines 

 leverden. Den 8sten Sept. vond Spreker in zijn tuin wederom 63 

 larven van verschillende grootte, welke 22 Sept. in den grond 

 verdwenen waren. Hieruit kwamen 4, 11, 13 en 23 Mei en veel 

 later, 5 Juli 1904, wespen te voorschijn: 4 ?? en 2 $$^ in het 

 geheel dus 6, nog geen 6^ percent uitmakend. Drie wijf jes, welke 

 niet met mannetjes in aanraking geweest konden zijn, werden op 

 lijsterbes in zijn tuin ingebonden. Zij legden 8 — 10 lichtgroene eitjes 

 langs den rand in de bladlandjes. Binnenshuis verschenen reeds na 

 7 dagen larf jes; buiten, in de gure Meimaand, duurde het ruim 14 

 dagen alvorens gevreet bespeurd werd. De uit het ei komende 

 larf jes zijn doorzichtig wit, met glanzenden bruinzwartigen kop; 

 borst, pooten, oogen en mond zwart ; na gevreten te hebben wordt 

 de tint groenachtig. De pas verschenen diertjes nemen bij verstoring 

 reeds de S-vormige houding aan, en groepeeren zich zeer spoedig 



