(W, VAN DEVENTER.) MICROLEPfDOPTERA VAN JAVA. 21 



De franje begint aan den voorrand langs laatstgenoemd donker 

 veld en is zeer kort. Die aan den achter- en binnenrand is vrij 

 donker bruingrauw met lichtbruine wortelhelft. De achtervleugels 

 zijn weer zeer smal en evenals hunne franje grauw van kleur. 

 Alleen langs den binnenrand is de franjewortel lichtbruin. Onder- 

 zijde der vleugels donkergrauw met zwak doorschemerende teekening. 



Het achterlijf is aan de rugzijde aan het begin grauw, naar de 

 punt lichter en in wit eindigende; onder is het zilverwit. De 

 De pooten zijn gedeeltelijk zilverwit^ licht groenachtig en grauw 

 van kleur. De achterscheenen op de rugzijde met lange grauwe 

 stekels, de tarsen met smalle lichte en broedere grauwe ringen '). 



De houding van dezen vlinder en van de voorgaande soort is gewoon, 

 echter houden zij het lijf voortdurend in op en neer schuddende 

 beweging wat geen der andere soorten vertoont. 



De eieren worden ten getale van 1 tot 5, soms nog meer op 

 één blad verspreid en wel op de bovenzijde, gewoonlijk dicht bij den 

 rand. 



Zij zijn als bij alle behandelde Gracilariden plat en ovaal van 

 vorm, met glimmende bovenschaal. De jonge rups vreet hare mijn 

 vlak langs den bladrand en de mijn blijft smal over een lengte 

 van 10 — 25 mM., daarna wordt zij breeder gemaakt. Ook hier 

 blijft de rups in den eersten tijd vlak onder de opperhuid om pas 

 later het onderliggende weefsel aan te tasten. In het smalle deel 

 der mijn liggen de excrementen als een breede band in het midden, 

 welke bij sterkere vergrooting blijkt te bestaan uit fijne dwarse 

 boogvormige lijntjes. Ook in het broedere deel der mijn worden de 

 uitwerpselen zoolang die nog vloeibaar zijn, aldus tegen de binnen 

 zijde der opperhuid gedeponeerd; later als zij vast zijn liggen zij 

 bij groepjes in de mijn verspreid. 



De rups heeft in uiterlijk veel van die van Diffiuella. 



In jongen toestand is zij echter kleurloos met groenen inhoud; 



1) Wat het aderstelsd betreft, zoo zijn ader 2 en 3 als bij Eugeniella doch zij 

 ontspringen vroeger aan de onderste middenader. Ader 4, 5 en 6 dicht bijeen; 

 5 en 6 haast uit één punt; 7 en 8 gesteeld, beide in den voorrand uitloopend, 

 9 en 10 vrij van elkaar. 



