36 (W. VA^tT DBVENTEE.) MICEOLBPIDOPTEEA VAN JATA. 



heel wit. Deze laatste is aan den binnenrand zes maal zoo lang 

 als de vleugelbreedte in het midden. 



Op de onderzijde hebben de voorvleugels een donkerder wortel- 

 en een lichter franjehelft. De teekening is dezelfde als boven doch 

 flauwer, ook is er geel aanwezig. 



De heupen zijn zilverwit, de rest der voorpooten aan de rug- 

 zijde donker, de binnenzijde lichter. Van de middenpooten is alleen 

 de scheen aan het begin iets donkerder, overigens wit. De achter- 

 pooten zijn geheel wit met slechts twee donkerbruine vlekjes op 

 de rugzijde der tarsen, hunne schenen met eene rij lange witte 

 borstels aan de rugzijde. De beide binnenste sporen zijn aan hun 

 uiteinde iets verbreed en veel langer dan de buitenste. 



Thorax zeer lichtgrijs, bij wit af. Schouderdeksels aan hunne 

 voorheltt blauwgrijs. Achterlijf glanzend wit, iets geelachtig. Bij 

 verwijdering der schubben vertoont het geheele lichaam zich 

 citroengeel. 



Aderstelsel als bij de Nederlandsche soorten doch door de bijzon- 

 dere kleinheid des vlinders moeilijk waar te nemen. De aderen 

 welke in de smalle punt des voorvleugels uitloopen zijn gestoeld, 

 de bovenste is lang en loopt langs den voorrand dezer punt tot 

 aan haar uiteinde, de andere tak is korter en loopt naar beneden 

 in den rand uit. 



De rups mineert in de jonge nog weeke bladeren van Prot'mm 

 javanïcum Burm., jav. Frenggoeloen of Katos, een boom welke aan 

 de sterke terpentij nlucht zijner gevinde bladeren gemakkelijk te 

 herkennen is. 



De eieren zijn zeer plat, kleurloos met glimmende schaal, 

 0.3 mM. lang en 0.44; mM. breed. Zij worden op de onderzijde 

 der jonge bladeren gelegd, telkens slechts één op een blad en 

 meestal op de hoofdnerf. Is dit laatste het geval, dan loopt de 

 mijn eerst recht over deze nerf naar den bladvoet, om daar op de 

 schijt over te gaan. Van nu af wordt de mijn geslingerd in vrij 

 regelmatige bochten van de hoofdnerf naar den rand en terug, 

 telkens om een der groote zijnerven heengaande, blijkbaar om deze 

 te vermijden. 



