VAN CIMBEX FAGI ZADD. 81 



monddeelen, alwaar de donkere tint gaandeweg overgaat in vuil- 

 wit, iets bruinachtig. 



Bij figuur 5 is de nog niet vervelde larf voorgesteld in hare volle 

 lengte, etende. Vooral in deze houding is duidelijk te zien, hoe de 

 voorlaatste geleding aan den rug eenigszins verheven en hoekig is. 



Figuur 6 geeft hetzelfde diertje weer, doch in rustende houding 

 en even vóór de eerste vervelling, dus niet ledig darmkanaal, waar- 

 door de algemeene tint helderder voorkomt. 



De 1ste vervelling vond plaats in den nacht van 2 4 op 

 2 5 Juni. 



De loodkleurige tint van de huid en het zwart van den kop 

 verdwijnen hierbij geheel, met dien verstande echter dat de groote 

 oogstippen beiderzijds pikzwart blijven. 



De tint van het geheele lichaam is nu nameUjk bleek geelgroen 

 geworden, in de geledingen en nagenoeg aan geheel het eindlid 

 overgaande in -zeer licht en fraai koper- of smaragdgroen ; aïPn 

 den kop daarentegen eenigszins okerkleurig. 



Blijkens de 7de afbeelding had het dier inmiddels, gedurende 

 de eerste dagen na deze vervelUng, zelfs wat hel hoofd betreft, 

 een sneeuwwit voorkomen, daar het, althans aan de geheele 

 bovenzijde, overdekt was door een uiterst fijn en zacht zuiver- 

 wit poeder. Wel is waar liet dit poeder zich, met name in de 

 plooien, zeer gemakkelijk los, doch het werd telkens — ver- 

 moedelijk door uitzweeting — door nieuwe bepoedering vervangen. 



Na verloop van diie of vier dagen hield deze afscheiding even- 

 wel gaandeweg op en vertoonde de larf meer en meer de boven 

 aangegeven kleurverdeeling. 



Kort daarop beeldde ik haar bij figuur 8 af, in de rust en een 

 weinig vergroot. De voorste ledematen waren toen fraai groen- 

 achtig geel getint ; het verdere lichaam meer heldei' geelgroen of 

 grasgroen, aan de onderzijde bepaald zeegroen. Ruglijn smal en 

 weinig in het oog vallend, vuilgrasgroen. 



Het dier nam destijds veel voedsel tot zich, doch bijna uit- 

 sluitend 's nachts en verplaatste zich zeer weinig; overdag zat het 

 schier voortdurend in de houding van figuur 8. 



