(p. haverhoust). oamcr het kopvociit bij vlinders enz. 169 



Ten einde nu omtrent den aard van dit kopvocht ook bij andere 

 vlinders iets naders te weten te komen, bevestigde ik de uit de 

 spinsels genomen poppen van enkele soorten zoodanig, dat de uit- 

 komende imago met den kop zou sloot en tegen eene strook papier 

 — voor het eene deel der poppen rood lakmoespapier ten einde 

 eventueel eene alkalische x'eactie te kunnen constateeren, voor het 

 andere deel van de poppen der zelfde soort blauw lakmoespapier 

 om eene zure reactie te kunnen waarnemen. Natuurlijk moest bij 

 eene eventueele zure reactie in aanmerking worden genomen, dat 

 deze ook door het meconium van den uitkomenden vlinder kon 

 zijn ontstaan. Gelijk te verwachten was, leverde dit onderzoek 

 voor slechts een gering aantal imagines de gewenschte aanwijzing 

 op. Want behalve dat de meeste der zich ontpoppende dieren niet 

 met de juiste, vochtige plaats aan den kop tegen de papierstrook 

 zullen hebben gestooten, zal in de meeste gevallen het kopvocht 

 ook pas Ie voorschijn zijn gekomen, nudai de imago zich grooten- 

 deels van de pophuid had bevrijd. Voor twee soorten echter ver- 

 kreeg ik een gunstig resultaat. Bij Ili/lophUa prasiaana L. n 1. 

 vond ik na de ontpopping het roode lakmoespapier geteekend met 

 eene viij groote, blauwe vlak, zoodat de vloeistof hier dus, evenals 

 bij Duranury vauuli/ L., van alkalischen a'ìrd bleek te zijn, terwijl 

 bij CuciiUia scrophulariae Esp. het vocht op het roode papier niet 

 blauw en op het blauwe niet rood had gereageerd, maar zich 

 tegenover beide kleuren als eene neutrale vloeistof had gedragen. 



Het kopvocht blijkt derhalve bij verschillende vlindersoorten niet 

 van dezelfde samenstelling te zijn. 



Een verder onderzoek had plaats met uit de spinsels genomen 

 poppen van het genus CiicHllia [Cue. scrophulariae Esp. en Cue. 

 verbascl L), welk genus zich, gelijk bekend is, onderscheidt door 

 een cocon van buitengewone wanddikte. Bij een paar voor mij 

 liggende spinsels van Cue. verbascl L. bedraagt die b. v. ± 4 

 mM. De cocon bestaat uit aarde- of zanddeeltjes, door spindraad 

 stevig verbonden, en is aan de binnmzijde bekleed met eene taaie, 

 dunne laag, die weinig zand of aarde bevat, doch bijna onkel uit 

 spinstof bestaat. In tegenstelling met vele andere stevige spinsels, 



