336 



Pt. Webbii, proposuit, sed nullis argumentis nisi forma brevi 

 et lata duorum posteriorum articulorum scapi antennarum se- 

 cundi paris et forcipe illo (npince didactyle«), in quem se- 

 cundum et tertium paria pedum desinunt, id confirmavit. 

 Quamvis harum duarum notarum posterius nominata gravioris 

 esse momenti dicatur, tamen ea vilissima habenda est, eaque 

 tantum proprietatem quandam ad speciem pertinentem signi- 

 ficari, ex eo apparet, quod specierum duarum tara vicinarum, 

 quam M. crenulata et M. Stroemii, tantummodo prior hoc 

 forcipe, quem vocant, pradita est (cfr. tab. VII. [Cym. 1] fig. 7). 

 In errorem inductus vocabulo (i)pince didactyleci) haud satis 

 dilucide rem notanti, sine dubio tamen etiam magis explica- 

 tione ea, quam Milne Edwards 1. c. p. 245 protulit (oformee 

 par un ongle crochu et un prolongement de Tangle anterieur . 

 et interne du penultieme article"), et nimirum eas imagines 

 ignorans, quas Guerin ediderat, Dana novam suam speciem, 

 quse Pterelas magnificus apellata est, huic generi annumerari 

 posse putavit, quum tantum hoc adderet, forcipem etiam in 

 pedibus primi paris inveniri posse. Duae nostrae figurae (tab. VIII. 

 [Cym. 11] fig. 19 et tab. X. [Cym. IV] fig. 4) inter se comparatse 

 brevi ostendent quam dissimiliter tarsus in his duabus speciebus 

 structus sit. Itaque, ut nulla causa generis Pterel., quod 

 Guerin proposuit, tuendi sustentandique nobis exstitit, sic 

 notam illam a Dana prolatam ad novum genus stabiliendum 

 non sufficere putamus. Denique Dana (v, Proc. acad. nat. 

 sc. Philadelph. 1. c.) genus quoddam, iEgacyllam appellatum, 

 proposuit. Sed de hoc genere jam Luetken (v. Vid. Medd. 

 Naturh. For. 1860 p. 180) jure dixit, fundamentum ejus 

 pullum ^gse esse debere. 



Quse est nostra diagnosis generis jEgarum hic exposita, 

 magnum numerum specierum id continet, Perfacile sane erat 

 in genera vel subgenera satis multa et certis notis instructa 

 id dividere; sed quum hse notae in speciebus singulis inter se 

 confundantur et concurrant, notionem generis satis amplam 

 seryare maluimus quam magnam vim generum inter se vici- 

 norum et paucas species singulorum continentium proponere. 

 Deinde , dum ordine instrumentorum ad diagnosin nostram 



