158 gia DO ( ga 
originem debeat; nam humores mei alioqui nutricii vix adeo 
corrupti effe poffunt, ut tantum puris inde enafci queat; 
quomodo enim contingere poffet, ut tam robuftus vegetusque 
viverem, ac omnes qualitates fani hominis haberem? qui pofîet 
fieri, ut in tali per tot jam annos durante ftatu merbofo con. 
ftitutus corporis viriumque incrementum caperem? & qua 
ratione fieri potuiffet, ut enormes illos quos commifi exceflus, 
qui jam plurimis etiam fanis mortem attulerunt, absque peculiari 
fanitatis ja@ura perfèrrem ? 
40. 
Hisce meis conjecturis quaftiones adhuc aliquas fubjungo; 
quas perfpicaci Cel. Medicorum judicio folvendas relinquo. 
' e at) . 
Imo: extatne tale Exemplum quod hominum aliquis morbum 
meo fimilem habuerit? \ 
2do: qualis hujus morbi denominatio ? cum nec morbus petto- 
- ris, nec Apoftema, fed juxta meam opinionem nil aliud , quam 
faccus in thorace finiftro fuerit, qui indefinenter materiam ex 
coquit, eandemqgne per fauces rurfum ejicit, 
3tio: unde hoc pus in tanta quantitate generatur? an 
non radix & primaria mali caufa mediante peculiari curandi 
methodo tolli, aut faltem imminuvi, & fic malum tolerabilius 
reddi poflet ? 
4to: an & quenam medicina in hoc malum operari valet, 
cum exigente natura quotidie bonam portionem cibi. & potus 
affumere debeam ? 
sto: an non certi quidam cibi aut potus dantur, qui in 
materiam excoqui & immutari non finunt:? 

