224 sf af )O( gg 
Contraria que leguntur exempla, ubi diverfi fenfus, diverfe 
indoles, diverfe & ad jurgia usque voluntates fuere, fatis ni 
fallor gemellorum ferruminationem oftendunt; nifi vero fi quis 
hanc confeguentiam negare velit, fiquidem unum animal biceps 
duabus forte animis praditum fit, adeoque etiam diverfas volun= 
tates habere poffit. i 
Hic igitur nova exoritut queftio, num fcilicet in uno ani- 
male dux poflint habitare anime? & proinde an unum animal 
poffit habere duas voluntates, omnesque alias qua anima tribuun- 
‘tur facultates duplices? Hac quaftio prona via nos ducit ad 
illam de vera anima fede, quam in cerebro vulgo conftituunt; 
neque enim opus eflt inquirere, an Cartefi glandula pinealis, aut 
Vieuffenii centrum ovale, aut Lanciffi corpus callofum, aut qua 
nam alia cerebri particula pre altera ilto honore gaudeat. Si 
igitur, ut ajunt, in capite anima fedet, duo autem fuerunt 
capita perfe&iffima, oportet ut due adfuerint in uno homine 
anima, nifi fi unum tantum caput fuit anima intelligenti pre- 
ditum, alterum vero inanimatum. ; 
Paralogismum autem herere exiftimo in ea loquendi for- 
mula, Anima fedet in cerebro, que ad captum tantum vulgi 
hominum accommodata mihi videtur. Anima certe, utpote 
ens immateriale, nullibi fedes, i. e, nullam occupat in corpore 
noftro fedem fixam atque determinatam, qualem ens materiale 
habet, aliàs etiam poffet tangi: Tangere autem &5 zangi, nifi 
corpus s nulla poteft res (*), Quando igitur dicimus: Anime 
Jedes eft in cerebro, id nihil aliud meo quidem judicio fignificat, 
nifi quod in cerebro, ubi nervorum eft initium, corpus imme. 
diate agat in animam, & anima viciffim in corpus, commercio 
nondum hucusque fatis explicato, nec unquam certe mortalibus 
explicabili. — Satis mihi videtur enunciatio illa: Anima fedet 
in 


(*) Luck. de R. N. L 305, 

