st Do (ala 2277 
mera elt aio anifrialis five corporea a musculis pendens, 
Verum fi queftio fit, num talis homo duobus oculorum pari» 
bus duas diverfas res fimul attente poffit contemplari, id ne- 
gandum puto; Attentio enim eft actio ipfius anime, que in 
una tantum re occupari valet. ‘Praterea, fi idem homo ambo 
oculorum vel anrium paria in unam eandemque rem f, vifi- 
bilem £ audibilem intenderet, videret quidem vel audiret 
omnino ambobus vifus vel auditus organorum paribus, id eft, 
radii lucidi vel fonori utrumque par, aut, ut re&ius dicam, 
omnes quatuor oculos vel aures ferirent, at vero anime per- 
‘ ceptio illius obje@i, aut illius foni, nihilominus fimplex & 
una eflet. Et hac ratione fenfus externos ajo fimplices effe. 
IV. An difintta loquela? Poffibilis, inquit cl, BERDOT, 
diffintta enim ejus organa. Nullum certe eft dubium, quin 
ambo loquele organa fuo potuiffent fungi officio; immo fi 
fequamur BerDOTI hypothefin, qui gemellorum coalefcentiam 
ftatuit, nullus dubito, quin ambo capita duos fimul atque 
diverfos fermones habere poffent. Secundum alteram autem, 
ad quam nos propius accedimus, fententiam, qua unicam 
monftro noftro animam adjudicamus, ambo ora unam quidem 
eandemque orationem unà dicere poterunt, immo forte cogen- 
tur (a), fed de duabus diverfis orationibus id negandum 
puto. Ad fermocinandum enim requiritur cogitatio; Anima 
autem, uti jam monui, duas fimul res cogitare nequit. 
V. An fames &5 appetitus in duplicibus ventriculis vari ? 
Et hanc quxftionem proponit cli. BERDOT, ad eam autem non 




(a) Forte, inquam, cogentur. Sic de ante citata virgine bicipite 
Lycofthenea nartatur, ejus ambo capita idem habuiffe /oquendi 
defiderium.: De agno tricipite nato refert idem PaRrEUS ( Lib. 
cit. Cap. XII.) quod balante uno capite reliqua pariter bala- 
rent. Pendet id procul dubio a nervorum origine.  Cur una oculi 
acie in aliquod objettum intenta non poffumus non alteram pu- 
pillam eodem dirigere ? 
Bia 
