
azz) ( da 287 
Tertia fpecies radice craffla, caulibus in plures ramulos divifis 
Ejusp. ibid. quam in faxofis prope Clufam Solodurenfium nafci 
dicit; ubi noftra pianta abunde provenit. In Horto ejus frcco 
adelt cum nomine Hieracii foxatilis afperi folio oblongo. 
Hieracium fruticofuim  fubrotundo folio Exusb. Hort. ficc. 
Prodr, p. 67. Pin. p. 129. Liplix ab JUNGERMANNO acceptum. 
Hieracium alpinum humile Doronici facie PLURENET. Phytogr. 
“Tab. CXCIV. fig. ‘1. 
Hieracium (amplexicaule) foliis ‘ngdicalibus  ovato-lanceolatis, 
acutis, bafe dentatis, caulinis haftato cordatis, amplexicaulibus 
Gouan, J/uft. bot. p, 58.16, Cunî Hieracio blattarioide LINN. 
conjungit abunde diverfo, fi quidem de eadem planta loquimur, 
Eperviere amplexicaule , Hieracinim amplexicaule LAMARCK 
Flore franc. T. II p. 100. | 
Toagr amplexicaule ALtionII. Stirp. | Pedemone, T. I. 
pag. 217. n. 792. Tab. XV. fig. 1. & Tab, XXX. fig. 2. 
icones ii inprimis pofterior. 
Hieracium (amplexicande) foliis amplexicaulibas cordatis, fub- 
dentatis unifloris birfutis, caule ramofo LiNN. fpec. plant. Edit, 
Reica. T. III, n, 23,? Videtur, licet pedunculi feu. potius 
rami rariflfime uniflori fepius bi, tri & quadrifiori fint. 
Adde defcriptioni Halleriane; folia radicalia petiolos longis 
villis favefcentibus barbatos habere, folia caulina fapius' vere 
cordata effe & FRASE, fquamas laxas. 
Men DAT tes plante hujus valde variabilis CI. Govan. |. c. de- 
feribit varietates 1. foliis caulinis latis, cordatis 2. foliîs caulinis 
ovatis 3. foliis anguftis lineari.lanceolatis, qua omnes in Helve. 
tie *_montofis rupeltribus non rara funt. 
