299 ad oa 
caulinis auritis, caule fulcato, apice viftofo, © pauciforo Fxuso. 
Projpet. p. 30. Tab. X, fig. 2. quam tamen nondum widi, 
Eperviere conifée, Hieracium conyzoideum LAMARCK F/. franc, 
T. IL. P. G74 
Duas varietates aliquantum inter fe diverfas hujus plant 
legi, alteram in Vule Urfaria foliis minus hirlutis, calycibus 
fufcis nigiicantibus villis obfitis, alteram in M. Generofò trans. 
alpine Helvetia, foliis & calyce valde hirfutis & fere hirtis, 
calyce pallide virente, albicantibus denfe ftipatis longisque 
pilis afpero. 
$, XIX: 
Hieracit 41. HALLERI fynonima, fi qua certa extant, 
difficillime eruuntur. An huc referendum fit ab JuL. Hate 
LERO excitatum Hieracium intybaceum, flore magno, albido C. B. 
Prodr. p. 64. Pin. p. 128. mihi non fatis conftat, cum de- 
feriptio in Prodromo tradita ninis fit brevis & manca, quam 
at prater floris colorem aliquid inde cohcludendum fit. De 
Scheuchzeriano fynonimo nulum dubium fupere&t, 
An Hieracium foliis radicalibus oblongis, haftato-finuatis, cau- 
linis lanceolatiss  amplexicaulibus, fubdentatiss caule ramofo » 
foribus folitaris GERARD Flor, Galloprovine. p. 169. n, 12.? 
defcriptio certe non recedit. 
An Hieracium intybaceum ALLIONII F/. Pedem, T.I. p. 217. 
n.793? CitatequidemHaLLeRUM &ScHEUCHZERUM,fed deferiptio 
non penitus congruit, cum caulem ab imo ad fummum ramo- 
fum dicat, ut. alia taceam: plante noftra non refpondentia. 
An Hieracium albidum ViLLars Hift. des plantes des Dau= 
phiné. T..I, p, 272. 381. caule hirto, ramis divaricatis, foliis 
ligulato runcinatis Eyusp. Fl, Delphinal, p. 86. Videtur, 

