5<? 



P K Y S 



XIV CAPITTEE. 



Van het ploegen der vaege gronden , die men niet begecrt 



te fpaeyen. 



V Ermits hier vooren van het fpaeyen 'der opbreking 

 genoeg gefproken is, zal ik hier enkelyk handelen 

 over het ploegen van zulke gronden , die men zonder 

 fpaeyen begeert te cultiveeren ; eerft hoe dit gefchied 

 in de opbrekingen volgens de oude Culture , waer 

 door wy gelegentheyd zullen hebben van de gebre- 

 ken der zelve aen te toonen ten aenzien van de nieuwe 

 opbrekingen, om alzoo de verbetering klaerder te 

 verftaen. 



Veele ploegen de vaege gronden , gelyk men den 

 klaver-ros fcheurt, maer eene voore, en niet twee voo- 

 ren diep ; op dat de wortels der vrugten aenftonds ge- 

 niet zouden hebben van den ros. Maer dien ros blyft 

 langen tyd zoo taey en herd , dat het zaed nauwelyks 

 wafdom kan pakken , en uytkomende , dikwils door 

 de droogte fterft , voornaementlyk kîaver , die akyd 

 eerfle daer word gezaeyt ; alzoo die heygronden by- 

 zonder> zoo ondiep geroert , in den zomer eer en 

 meer uyt-droogen als oude gecultiveerde gronden ; 

 tçn zy men een buytengev/oon nat fàifoen heeft , op 

 welke verwagting te fleunen, zeer gevaerlyk is. 



Andere ploegen die vaege gronden , gelyk men de 

 O.ude weyden fcheurt, twee vooren diep, zoo om bc- 

 ven gemullen Grond te hebben, als om dat de vrug- 

 ten beter wafîèn , en droogte verdraegen zouden ; het 

 welk voor den winter gefchied , om naer den zelven 

 haver en klaver daer op te zaeyen. ■ 



