14 P R JE M I U M 



ï Emmiuslacui Flevo, aliam aflignant occafionem authores(i)qui. 



^Javifche^ m » a gg erum nempè per illuviones disje&orum repa- 



zee-ftmndt raùonem; qua privati plures ada&i fuêre , ut aliis agros 



p. n6. derelinquerent ; atque hac ratione ad collegia monaf- 



tica non pauci tranflati ; ab his fofëe latiores ad exo- 



nerandas aquas du&ae viam mari prœbuerunt , qua im- 



petum alio dirigere pofîèt. Ita monachi de Lundiga- 



kerc fofîàm latiorem deprefîèrunt inter Schellingiam & 



v Flevo-landiam , (a) infulas adid ufhue tempus continuis col- 



libus conjunctas . , . nvi ejjojji qui aquam ijlhac déferrent 



complures , paulatim etiam fluftus alio verti : hinc effec- 



tum; ut sefïu marino , prœfertim dum furiofior erat, 



quaterentur aggeres interiores , ac undœ arvis fuper- 



natarent; iflhmi in infulas converterentur. Sed de his 



ac lacuftri Frifiâ, qua Flevum fpectat, pleniùs agendi 



locus erit, ubi capite fèquenti percurretur JELheni alveus, 



qui per Ifalam Oceano advolvitur. 



CAP UT III 

 De Rheno, 



Lumen illud tôt Grxcis tôt Latinis célèbre monu- 

 3 C£efar ment ' s originem habet apud(3)JLepontios in Alpibus ; 



F 



comm. ï. non verô in Alpibus Rheticis, ut Tacitus contendit : aliam 

 Marcel am fcaturiginem ei aflignant : veram autem efïè Ca> 

 Lib. xv.fàris fententiam affirmant, qui loca ifta luflrarunt. 

 Hift * Longior fim, fi Rheni extra Belgicam iter, recep- 



tofque ab eo fluvios , hic commemorem : Mofèlla ta- 



men filentio non efl prœtereundus. 



M O S E L L A. 



Ex Vogefo monte nafcitur non ità procul à fonti- 



