A N N ï 1774. *■* 



eîices', lacus, & ftagna difcerni poterant hx infulae. 

 Straba apertè binos tantùm , quibus aqux Rhenanx 

 devehantur , decurfus commémorât : at potiùs ex A[i- 

 nii quàm ex propria fententia loqui videtur; illius au- 

 tem œtate , necdum à Rheno bicorni in falam foflà 

 duéta fuei'at : fi verô ante Strabonis confcriptum opus , 

 Drufus opus excavationis ad finem perduxerit, dicendus 

 eft geographus id pofthabuiflè. 



P. Mêla , Tacitufque difficnltatem opinionum , ut 

 applanentur, adaugent : dexter alveus Pomponio illeeft, 

 qui Drufo Nerone au&ore ex dextro divergentis Rheni 

 amne eftè&us eft: ac dein per lacus, Flevonem prae- 

 fertim , iterùm poftea ar&ior in Oceanum egeritur ; 

 atque adeo Orientale Ptolomœi , Flevum Plinii afligna- 

 verit, quod vulgari Yfalœ nomine venit. At luculentèr 

 patet eum vel Vahalim, vel médium Rheni alveum hic 

 prœterihTe; dum citato loco effert : aifinijlram amnis 

 etiam tune & donec effluat Rhenus. Attamen remoram 

 injicere non débet antefatus contextus ; non nefeitur 

 enim quam angufto du&u has oras comprehenderit, 

 & quàm obitèr memoratus fit ad Belgicam fpe&antia; 

 ùt affàtim prodit ejus diétum : haud procul à mari huQ 

 & illuc difpergitur Rhenus. Quod intervallum diligen- 

 tiflimus Plinius prope centum M. P. litteris confignavit. 

 Qua propter non adeo diù inhaerendum duxi pluries 

 ventilatœ huic quceftioni : an P. Mêla Vahalim, an mé- 

 dium alveum infuper habuerit. Haec difputata , reperire 

 eft, apud Junium hift. Bat. Cap. 8. lfaac Pontanum, 

 Cluverium de tribus Rheni alveis , Altingium , &c. 

 At non ita breviter examinanda di&a Taciti auétoris 

 in Belgica commorati; ita que ejus textum fuprà adduc- 

 tum ut examinemus , pofeit ordo : Vahahm , quod de- 

 fignaverit , difertiffima ejus verba comprobant : ex 

 aliis alveis alterutrum eô loci pofthabitum à Tacitoy 



