A N N I 1776. II 



ARTICULUSII. 



De Lege Ripuaria. 



j)LUra animadverteret ( Carolus M. ) multa legibus n ^"^ r 

 n populi fui deeflè; nam Franci duas habent leges, plu- ro aM- 

 v> rimis in locis valde divcrfàs,cogitavit qua; deeranc, 

 » addere & difcrepantia unire. » Id non de duabus le- 

 gis Salicae editionibus, quod Hermanno Conringio, de 

 Orig. Juris Germ. cap. 7. vifum; fed de Salicâ & Ri- 

 puaria legibus intelligendum eft, hanc enim Ripuarii 

 poft extin&um Sigebertum eorum Regem ejufque fi- 

 lium, cum Clodova;o fubderentur , fervârunt. 



Quantumvis binas'has leges plurimis in locis valde 

 diverlàs pronuntiârit Eginhardus , eas confèrenti patet , 

 & in multis admodùm fimiles efîè. Extac hxc edira apud 

 Hcroldum & Lindebrogium; videturque non dudùm 

 poft Salicam condita; videlicet k Theodorico Chlodo- 

 vxi filio in fcripturam redaéta , auéca deinceps k Da- 

 goberto. Vide Pra;f. Leg. Bajuv. & Baluz. Tom. I. 

 p. 989. 



Lex haec graviores quàm Salica pœnas ftatuit in fur- 

 tum &crimen lxfae-majeftatis, mentionemque fàcit de 

 judicio Dei per Monomachiam, de qua infra fuoloco: Tit * 3*« 



judices admonet Titulus 88. » Jubemus ut in Pro- 



» vinciâ Ripuaria in judicio refidentes, munera ad ju- 

 » dicium pervertendum non recipiant. » Titulum 70. 

 parag. 4. dilaudat Henricus I, Angliar fceculo duode- 

 cimo Rex, cap. 90. legis fuaz. En fpecimina quasdam 

 hujus codicis. Difquirendum nunc, qui forent Ripuarii? 



Id nomen tulerunt k ripis Rheni & Mofx , circa quas 

 confederant; adeo ut eum Belgica; traÉtum tranfmo- 

 finum incolerent, ubi nunc Luxemburgenfès , Lim- 

 burgenfès & Gelri partim agunt, reliquâ Ripuaria ex- 



Bij 



