JO P R Y 9 



Nederlandéren , na luttel jaeren , met de dood van 

 Marie Vân Bourgondièh , tôt den Artshertog PhilippUs 

 devolverende , bequam Nederlartd eene zelfitandigheid, 

 welke voor dezen in het zelve noit en had te vindert 

 geweell. 



Men bevond in zynen ftaet eene Ioffeîyke reflburce 

 in de gemeine noodwendigheden > welke met dén rrtag- 

 tigen kdophandel i inlartdfche Martufà&uur-werken , toé- 

 rtérttenden landbouw en voorzetren der konften en we- 

 têrifchappen , nog jaerelyks aengroeyde. 



Men wierd in de Magiftraturen gewaer een order 

 dêf wetteri , het welke de Borgertucht invoerende ^ nog 

 aén de Relfgie onevenredig , ndg aen de Mënfchlievent- 

 heid te kôrt blëef. 



Deze fchuilertde onder de véderen van den oôften- 

 rykfchen Adelaer , den eerften -, welken dit gezegende 

 huis over de Vlaerrifche Landen erfagtiglyk den Schep«- 

 terzag zwaeyeri, enté famen met zyn Regeringsbegin, 

 in de herten der Nèderlanders , dien onuitroé) baren 

 grondflèèn geleid heeft , op welken zyhe vorftelyke 

 nakortlers , tôt op den dag Van heden* zoo glorieufèn 

 ftoel geveftigt houden-, heefc Nederland (dien appel van 

 tweedragt tuffchen zoo veele Princen en den kaetsbal 

 der Franfche vorden ) eigêntlyk eerft begonft eene 

 ontbetwifte , abfolute ende van zynen Soiiverein alleen 

 afhangende ftaets en redits -beftieringe te genieten. 



ZoO magtigen Souverein , zoo ryken ftaet , zoo redit- 

 wettige Magiftrature > Welkers macht , befchut door de 

 Rèligie , de Redén en Menfchliéventheid voor oogwit 

 hadde, moeft noodwendiglyk het geluk der Natie vol- 

 komender maken. 



De Revolutien van elke Nederlandfche Provincie, 

 de bezonderheden van ieder terfitoir , de gefchiedenif- 

 fen van elké Stad , voorgevalîen binnen den heelen tyd 



