£4 P R Y S 



Want den meerderen deel van de Steden (a) hadden 

 privilégie , van niet te moeten komen toc de preuve 

 ■van watcr en vier, ook niet van te moeten kampen, 

 tegen dank. 



Zoodaeniglyk dat de vryheden van de Steden, en 

 Poorteryen , eene van de principaelfte middelen zyn - 

 waer door de tweegevegten , en de preuven met water 

 en vier , in ongébruyk zyn gekomen, zoo wel aïs het 

 flavelyk regt ofte dienûbaerheden , om dat aile die 

 In de Steden quaemen woonen , vryen poorter wierden, 

 en aen die Barbaerfche wetten en gewoonten niet wae- 

 ren verbonden. 



Behoudens dat men voor de gène dïe "bekommert 

 waeren met het punt van eer, den vrydom gaf, om 

 hun te laeten beproeven met water en vier, ofte te 

 campen buyten de Steden, waer aen de twee-vegters 

 ofte kampers van dczen tyd hun in het geheele moeten 

 vergelyken , en dunken als zy het zweerd in de handen 

 nemen, dat zy niet alleen overtreden, d'alderheyligfte 

 wetten , maer ook dat zy naervolgen de gewoonten 

 der Barbaren , die nog goede reden, nog wetten kenden. 



Die meer van die materie wil weten , leze C van 

 Alkemade over het kampregt, de beroemde hiftorie 

 -van Carel den Vyfden, ende het diepfïnnig werk , 



draegende 



[a] Nieuport., Geeraertsberge, byde meermaels geciteerde diplom. vaa 

 Ualduimjs van Bergen. Nemo cogatitr inire ducllum nifi Jpontaneus , vcl 'fit- 

 1>ire judiciirm ignis &■ aqittz. 



Atphonfus Cornes Pictavenfis conceflis privilegiis Villas Ricomago , an. 

 I270 , cap. 6. hem qiwd niilliu habitans in dicta tailla de quocumque crimine 

 appellatus vei atcufatus fuerit „ teneatur fe purgare vel deféndere due/h, nec 

 xogatur ad diiellum faciendum , Cr fi refiitavcrit non habeatur pro convicïo. 



Florentinus Cornes Hollandue in rharta data Staurieulibus , ann. 1292, 

 Geenen man en mag men campen binnen St.ivoren. 



Wilh-elmus Bavarus in tiraili Vefopentibns concéda ann. 1355 foert en 

 Jal men geenen Pcerrer campen mogen binnen onfen lande , liy en vil hem 

 Jelven daer in verwilcoren. Siet Matthsei Annal. Belgica , tom. 3 , pag. 214. 

 in notis., & tom. 5, pag. 557 1 in notis. 



