V A K I777. 130 



-en în het hedendaegs verftand van die neering geno- 

 men , gaet zekerlyk de inbeelding te boven. Hier 

 op mag men mec Slichtenhorft aenmerken : (a) » dat 

 m dan ter tyd het bier brouwen zoo gemeyn niet was 

 jj als nu , maer door de bank eenige fteden eygen , 

 i> die 00k doorgaens de vryheyd en het voor-regt had- 

 » den , dat een myl of twee in 't rond ten platten 

 » lande , niemand dik bier mogt kooken. " 



» De brouw-ketels waeren 00k nivers na zoo ruym 

 v als wel nu ten dage, het welk dien Schryver hier 

 9> uyt befluy t : dat wel eer in etlyke fteden , by voor- 

 » beeld t'Amersfort over de 350 brouwers waeren, 

 » daer nu zegt hy , regte voort , twintig het werk 

 » wel konnen belchikken. " 



Den ondergang van de brouwers-neering binnen 

 Amersfort is , myns dunkens , geen bewys om de 

 ketels te verklynen : den grooten koophandel die in 

 de bieren alsdan omgong , maekt die brouweryen niet 

 minder op die tyd-ftip, als de wolle-wevery dezer 

 landen op den zelven tyd , in bedenking met den 

 ydelen naem dier tôt nu nog van overig is. 



Men noemde dik bier het gène nog van noode had 

 te giften. (b) Het dun of (cherp bier zonder gilt 

 was vry van aile laften. Het ongeld op het eerfte 

 wierd gratte genoemt. 



Ik zoude gevolglyk op den zelven voet met meer 

 andere neeringen , hand-werken en ambagten die deel 

 van den koophandel maeken , konnen voorts gaen ; 

 dog aengezien in de aenteekeningen van deze gehan- 

 delt is, zal ik alleenlyk de bezonderfte aenmerken. 



(a) Gclderfche gcfchiedeniiTen, tweede deel , bkd 94. b notis. 



(*) Telonium vero & negotiuœ fermeutatac ceievifix quod vulgo grut nunca« 

 patur. In dijplomatc ibid. 



Rij 



