( =79 ) 



y. Eruca majufcuUy denfius pilofa, dorfo atro-ruhente, laterihus fummts alhif 

 iwis cinere^ Oxyacantham depafcens, 



CAput parvum nigrum : dorfum medium e coeruleo nigricat, ad la- 

 tera ccerulei rufefcir. Area autem arro-rubens_, qux per longitu^ 

 dinem dorfi extenditur u:rinque velut dentatim cum iineis lateralibus 

 albis committitur. Hsc cafu corrupca eft. 



8. Eruca farva nigricans^ capite nigroj raris & hrevihus pilis hirto. 



LOngitudine eft vix digitali^ Eruc^ atro-virentis qux in Mali follo 

 convoluto latitatj inque Chryfalidem nigram mutatur figura & 

 magnitudine. Frequentiflima eft. 



Mali arboris & etiam Querciis foliis vefcitur^ & Junii menfis medio> 

 hocanno adulti & metamorphofi matura erat. 



9. Eruca minufcula glahray cosruleo^viridisy corpore velut comprejfo^ caudd 



forcipatd. 



HJEC etiam eodem vidtu utitur^ eodemque tempor e invenitur. In^ 

 commilfuris annulorum corporis lineae albicantes tranfverfae cer- 

 nuntur. Corpore eft gracili, & pro magnitudine longo^ unciam ex- 

 cedente ; medium dorfum interdum ex atro virefcir. Mutatur in Au- 

 reliam longam nigricantem, e qua exit Phalasna viridis. 



10. Eruca parva glahra^ dorfo medio per totam longitudinem atro-ruhente^ 

 lateribus viridantihus. ^. annon hac Geometra f.t ? 



COrpus utraque extremitate tenuius eft_, medio craflius;, cauda fbr- 

 cipata. Quo cibo nutritur nondum comperimusj in fepibus ta- 

 men invenitur. 



II. Erucanigra longior d^ comprejfa^ capite nigro fplendente, ac ft polita effet. 



E 



Andem elle fufpicor cum nona^ colore duntaxat nonnihil dif- 

 ferens. 



12. Eruca rarius pilofa major^ lineis e luteo alhicantihus d^ nigris fecunditm 



longitudintm firiata. 



LOngitudine erat fefcuncialij aut major^ mediocriter ciafTa, pilis 

 non admodum denfis , nec valde longis hirfuta. linea,* in utro- 



qu« 



