RESPONSIO 



AD 



QUAESTIONEM ZOOLOGICAM. 



INTRODUCTIO. 



vJmnibus fere honiinibiis laudabile innatiim est desiderium Naturae opera et contem» 

 plaudi et investigandi , quod uti in juventute vulgo se oslendit , ita variis causis saepe 

 postea depriniiiur , neque amplius se evolvere solet. In me etiam a teneris inde tale 

 desiderium evolvebatur, sed felicem me habeo , quod postea non exstinctum , perpeluo 

 illud me allexerit. Temporis enim , quod Nalurae dedi contemplandae et indagandae, 

 nunquam me poenitere posse existimo. 



XJti aulem Naturae contemplatio me deleclabat , ila imprimis in deliciis habebam ani« 

 malia investigare invertebrata. Avide igitur opporlunitatem arripui , qua etiam hac in 

 doctrina vires inlendendi meas ansa dabatur. Facultas nempe Matheseos et Philosophiae 

 Naturalis in Academia Lugdiino-Batava quaestionem quum proposuisset Zooiogicam de 

 organis generationis nonnullorum MoIIuscorum , hanc quaestionem meditatus, vires meas, 

 quamquam tenuissimas, in ipsa solvenda inlendere mihi proposui. 



Anlequam vero ad ipsam transeam responsionem , haec mihi praemonenda esse vi- 

 dontur. 



Severinus, Murallius , Harderus , Rajus , Redius, Lisler atque imprimis summus noster 

 Swammerdammius primi fuerunt , qui horum animalium mores et structuram indngare 

 coeperunt. Post Swammerdammium tamen mansit illa doctrina per integrum fere sae. 

 culum tenebris relicta , donec inilio hujus saeculi magnus ille et praeclarus surrexit Cu- 

 vierius , analomiae comparatae auctor, qui accuratas illorum dedit descriptiones, pul- 

 cherrimis additis icouibus. De generationis vero organis multum remansit dubii , et 



A 2 quam- 



