1922. No. 6. NUDIBRAXCHFArXAFN I DRØBAKSUNDET. 25 



Historikk. 



Johnston (1832I er den fyrste .som har iunne denne arten; han skildra 

 han under namnet Eolidia rufihraiichiaH^^ . Denne vart ni. a. typen lor 

 slekta Coryphclla som Gray sette upp i 1850, og er for det meste seinare 

 skildra under dette slektsnaninet. 



Etter mangt aa dome er det truleg at Lovicn's Acnlii^ braiichinlif. 

 Muller (Lovén 1846, s. 7) og Sårs' Enlis hrauchialis Muller ISars 1858, 

 s. 50I heller er Coryphclla rufibranchialis Johnston ; denne er storre og 

 vanlegare enn Favoriiiiis hrauchialis (Muller) Bergh. Det same er visseleg 

 tilfellet med Asbjørnsens Acolis hrauchialis Muller (Asbj. 1854, s. 33) som 

 han har funne i Halangspollen ved Drobak og som etter hans fraasegn 

 skal vera fi'aa i til i'2 tnme lang. Det gaar elles ikkje an aa dome visst 

 um faunaen langt attende i tida paa grunnlag av faunaen slik som han er 

 idag; ein art som var millom dei \'anlegaste t. d. for 50 aar sidan, kann 

 hoyre til dei mest sjeldsynte no (sjåa „S\ingningar i faunaen" lenger ute). 

 Med um.syn til Asb.iornsens Acolis hrauchialis er det storleiken som er 

 urimeleg. Ein annan ting er at ein lite og inkje kann byggje paa slike 

 fraasegner um nudibranchfaunaen som det ikkje fylgjer radulateikningar 

 med, eller helst bilete av dyra med naturlege fargar. Det er soleis ui-aad 

 aa segje um Asb.iornsens og Brøggers Acolis couciuua, som dei har funne 

 i Drobaksundet, er ford til urett art, eller um han hai' doytt ut or faunaen ; 

 no er han nemleg ikkje aa tinne der.- 



Coryphclla rufihrauchialis held serleg til i det kalde og medelsvainie 

 beltet i nord. Han er soleis funnen i Medelhavet (Carus 1889, s. 211), 

 Øystersjøen, ved kystane av Storbritannia og Skandinavia, i Behringshavet 

 (Friele & Grieg 1901) o. fl. stader. Hjaa oss er arten \-anleg langs med 

 heile kysten til Finnmark, men er merkeleg nok ikkje fyrr funnen i Kristiania- 

 ijorden.- I Drobaksundet er han for tidi utan t\-il den aeolididen som ein 

 oftast raakar paa og finn i storst indi\-idtal ; han er funnen paa alle stasjonar 

 so nær som st. 8 og 9. 



Ytre karakterar. 



Kroppsforma er overlag smekker og strekkjer seg ut i eit langt, 

 smalt haleparti attanfor papillane. Etter fraasegnene plar storleiken paa 

 denne arten variere millom 20 og 25 mm. Meyer & Mobius (1865, s. 39) 

 nemner likevel 35 — 40 mm. som den vanlege storleiken paa vaksne indi\'id. 

 Dei storste individ som er funne i Drobaksundet har vore upp til 35 mm. 

 Desse fann ein i mengd gytande paa Zostera og algar paa stasjon 5 24. 

 april 1 92 1. Som regel er storleiken paa dei vaksne individ som ein plar 

 finne, ikring 20 mm. — Kroppen er vassklaar (transparent) eller svakt gul- 



• I sin store monografi (Part IV» har Aldfr ^: Hancock skildra og teikna arten uniltr 



namnet Eolis rufibrniichialis. 

 2 Sjåa „ Merknad" i Fyreordet. 



