26 PALM. LØYNING. M.-N. Kl. 



farga. Langsetter niidtlina paa ryggsida av halepartiet gaar det ei mjølke- 

 kvit (opak) stripe. 



Munn ten taklane er feste paa sidene av hovudet og er heller lange 

 og tunne. Fraa toppen og eit stykke nedover paa baksida gaar det ei 

 stripe av same slaget som paa halen. Elles er munntentaklane vassklaare 

 som kroppen. 



Rhinophorane er feste tett ved kvarandre. Dei er umlag jamlange 

 med tentaklane. Serleg paa store, vaksne individ er dei ofte rukkete. 

 Ogso paa rhinophorane plar det vera ei kvit stripe i toppen ; dei er alltid 

 ein grand sterkare gulfai-ga enn kroppen og tentaklane. 



Bak rhinophorane ser ein au go som tvo svarte prikkar. 



Pa pil lane sit i utydelege grupper paa baae sider. Millom i. og 2. 

 gruppa er det alltid ston-e a\'stand enn millom dei andre. Ein plar finne 

 5 — 7 grupper, men talet er ikkje konstant og bor ikkje takast med i diag- 

 nosen. Talet paa papillar skifter ogso so mykje at det er ubrukande som 





/^ 



Fig. 3. C. ritfibraiii iitalis. Fig. 4. C. nifihrtinchtalts. Fig. 5. C. nifiluunnliiali^. 



Svelghovud set fraa sida. Svelghovud set fraa undersida. Stykke av proc. mast. set tråa 



X 26. X 26. innsida. X 130. 



artskjennemerke. Papillane er maateleg lange, men heller tunne. Fargen 

 paa levergreinene som skin igjenom den vassklaare papilleveggen skifter i 

 raudt, gult og brunt hjaa dei ymse individ ; yngre individ plar vera raudare 

 i leten enn eldre. Nær toppen finn ein mest alltid ein mjolkekvit ring, 

 sjølve spissen er vassklaar. 



Foten er sers smal og strekkjer seg eit godt stykke attanfor papillane. 

 Dei fremre fothvrno er tydelcg utdregne og attoverboygde. Ofte er 

 foten framtil heller mykje vengjeforma utvida. 



Indre karakterar. 



Svelghovudet (fig. 3 og 4I er mest kulerundt og forsynt med ein 

 tydeleg men ikkje stor processus inasticatoriits paa kvar mandibel. Langs 

 med randa og paa innsida av processane er fleire rader taggar (fig. 5). 



Naar ein preparerer ut svelghovudet ved aa loyse upp dei blaute 

 delane i kalilut, \il ein hjaa mange aeolididar og serleg hjaa Corvpliclla 

 rtifibranchiiilis finne at chitinlaget paa lippeskiva vert staa-ande att som ein 

 krage paa mandiblane framtil. 



R ad ul a er heller stutt med tri lengderekkjer med tenner (fig. 61. Talet 

 paa tverrekkjer i radula har aldri \ore meir enn 20, som regel berre 18. 



