Ig22. No. 6. ' NLIDIHRA\CHFAINAK\ I UROBAKSL'NDET. 29 



Historikk. 



M. Sars var den fyrste som fann denne arten og skildra han under 

 namnet Eolidia vcirucnsa ISars 1829, s. 9I. Sars gir ogso ei teikning av 

 dvret levande med naturlege fargar. Fyrst i 1876 \-art arten funnen att 

 av Friele & Hansex ved Manger, og desse forfattarane er dei fyrste som 

 leverer teikning av radula og forer arten tilrett slekt. G. O. Sars ( 1878 s. 

 320) trur fvrst han har funne C. vcvnicosa baade ved Finnmarkkysten og 

 i Kristianiafjorden og gir ein diagnose og ei skildring og teikning av han. 

 Men under ..Anmærkninger" fremst i same verket segjer han dette: „Den 

 pg. 320 Luider Benævnelsen Corvplirlla verrucosa M. Sars omtalte Aeolidie 

 er neppe identisk med min Faders Aeolis verrucosa; jeg maa efter noiere 

 Undersøkelser holde den alene for en \'arietet a\- Corvplirlla rufibramhialis, 

 Johnst." Etter biletet hjaa G. O. Sars 1 1878 Tab. 28) aa dome kann 

 det heller ikkje vera t\'il um at han har mislydt Eolidia verrucosa M. Sars. 



Etter Odhner' 1 1907, s. 861 skal arten vera funnen ved vestkysten av 

 Sverike i aara fraa 1890 — 1902 i faa eksemplar, men elles ikkje utantor 

 Skandinavia. C. verrucosa er soleis ei sjeldfengd form og har ei sers av- 

 grensa utbreidsle. Hjaa oss er han som nemnt tidlegare funnen ved Bergens- 

 kysten og no dessutan i Kristianiafjorden. I aara 1919 og 20 vart det i alt 

 berre funne 5 eksemplar; hausten 1921 var han derimot likso vanleg som 

 C. nifiliniucliialis, og vart funnen paa stasjonane i, 2 og 3. 



Som ein vil sjåa av skildringa, liknar denne arten sers mykje paa 

 C. rufibraiicliialis, serleg med umsyn til svelghovudet og radula. Det kann 

 difor hende at C. verrucosa berre er ein varietet av C. rufibranclnalis. 

 Dette spursmaalet er dryft nognare s. 31. 



Ytre karakterar. 



Kroppen er overlag smekker, umlag som paa Coryphella rufihrau- 

 chialis. Han er breidast framme ved rhinophorane, smalnar derifraa jamt 

 av attover og lagar eit heller langt haleparti attanfor papillane. Kroppen 

 er hogast litt framanfor midten. 



Storleiken segjer Sars skal vera ^4 tume; det storste eksemplar som 

 er funne i Drobaksundet, var 22 mm. (Skiphelle i. okt. 192 il, men det 

 er truleg at arten kann bli enno storre, for ingen av dei eg har funne, 

 har vore kynsmogne. 



Kroppslargen er svakt gulvoren. Millom rhinophorane og noko attantor 

 dei ser ein ofte ein raudgul let. Langsmed midtlina a\- halen gaar det ei 

 mjolkekvit stripe. 



Munn ten tak la ne er heller lange og sabelforma attoverboygde. Paa 

 baksida av dei gaar det so lange dei er ei kvit stripe; dette synest vera 

 ein overlag konstant karakter hjaa individa i Kristianiafjorden og er ogso 

 nemnt i Sars' skildring. 



Sjåa „ Merknad" i Fyreordet. 



