38 PAUL I.OYNING. M.-N. Kl. 



leg i sine rorsler, men ikkje seigliva; det levde soleis ikkje meir enn eit 

 par døger i friskt \atn. 



Fraasegner um forplantningsbiologien finn ein ikkje i litteraturen. 



5. Coryphella peUllcida (Alder & Hancock) Gray. 



PL IL 



1846. Eo/is pcllncida, Alder & Hancock, Part III. 



1850. Corypliclln pcihiciihi, Grav, s. 109. 



1854. Acolis pcllucida, Asbjørnsen, s. 32. 



1855. Coryphella pcllucida, Alder & Hancock, Part \'I1, s. 49. 

 i860. EoUa pcllucida, M. Sårs, s. 189. 



1878. Corypliclln pcllucida, G. O. Sårs, s. 364. 



1889. — — C.ARUS, s. 212. 



1901. — — Friele & Grieg, s. 119. 



1907. — — Odhner, s. 31 og 83. 



Diagnose. 



Kroppen smekker, sers vassklaar. 



Papill a r i grupper, lange og tunne, som regel sterkt raude med 

 skinande k\'ite toppar. Dei fremre fothyrno tantakelforma. 



R ad ul a triseriat, lang, som regel over 30 tverrekkjer med tenner. 



Midttanna i radula med ein kraftig midttagg og mindre taggar paa 

 kvar side av denne. Sidetennene glatte, heller breide ved basis og langt 

 og smalt tilspissa mot den fri enden. 



Historikk. 



Coryphella pcllucida er fyrste gong funnen paa nordaustkysten av Eng- 

 land av Alder & H.ancock og teikna og skildra av desse granskarane i 

 deira „Monograph", Part III (1846) under namnet Eolis pcllucida. Dei 

 ga denne diagnosen paa arten paa grunnlag av eitt eksemplar: „E. gracilis, 

 alba, pellucida: branchiis linearibus, roseis, apicibus albis, in fasciculis 5 — 6 

 digestis: tentaculis dorsalibus elongatis, leviter corrugatis: angulis anteriori- 

 bus pedis valde productis." 



Stutt tid etter (1849) fann P. Chr. Asbjørnsen arten i Ostsund og i 

 1852 ved BoUærerne i Kristianiafjorden, og gir i si avhandling fraa 1854 

 ei stutt skildring av han under namnet Acolis pcllucida. 1 1850 tok Grav 

 arten med som ein av typane for den n_ve slekta Coryphella. 



Seinare er Coryphella pellucida funnen att i Kristianiafjorden av M. 

 Sars (1870) og W. C. Brøgger (1872) som baae framleides brukar slekts- 

 namnet Eolis, og ved vaar vestkyst av G. O. Sars I1878I. 



Elles har Carus (1889I funne arten i Medelhavet. 



