1922. No. 6. N'rilIHRANCHFAi:N.\F;.\ I DROBAKSUMlKT. 45 



Friele & Haxsex var dei fyrste som uppdaga arten i \-aar fauna, 

 nemlcg ved Floroy 1876. 



G. O. Sars har undersokt og teikna radula a\- dyret 1 1878, Tab. X\'I, 



fig. 5l- 



I 80 aara vart arten funnen i M e d e 1 h a v e t ved Genua og Triest 



(Carus, s. 210). 



Etter Friele cV' Grieg skal han dessutan vera lunnen \ed austkysten 

 av Nordamerika og ved Husøy paa vaar vestkyst. 



Galviiia picta synest hoyre til dei meir sjeldfengde formene av Acoluiidar. 

 I Kristianiatjorden er han ikkje funnen tidlegare ; her har han vore — 

 serleg vinteren 1920 — 1921 — ein av dei vanlegaste aeolididane, og er 

 funnen paa stasjonane i, 2, 3, 4 og 5. 



Ytre karakterar. 



Etter Alder & Ha.ncock skal dyret kunne bli upp til ' 2 tume langt, 

 men det storste eksemplaret fraa Drobaksundet var berre 6 mm. ; det vart 

 funne 24. april 1921 og var kynsmoge. 



Kroppsforma er medels breidt langstrekt, heller hog framme ved 

 rhinophorane. 



Kroppsfargen er svært skiftande, fraa heilt vassklaar til skiten 

 gulbrun. Individa i Drobaksundet har som regel vore torsynte med gule 

 eller brune tlekker; den heilt Ijose varieteten, (G. picta var. pallida K.&cW.) 

 har eg sjeldan raaka paa. Flekkene kann vera faa og smaa, mest som 

 prikkar, eller dei kann vera mange, sitje tett såman og sumtid flyte ihop 

 til storre eller mindre einsfarga felt ; det siste er serleg ofte tilfellet paa 

 den fremste delen av ryggen. Mjolkekvite (opake) prikkar finst som regel 

 spreidde over hovud, rygg og papillar. 



M un n t ent a kl an e er heller stutte; dei er feste paa sidene av hovudet 

 og peikar som regel rett ut til sidene. 



Rhinophorane er lengre enn tentaklane og feste eit stykke fraa 

 kvarandre. Naar dyret kryp, hallar dei sterkt framo\'er. 



Baade tentaklar og rhinophorar ber ein gulbrun ring eit st_vkke ovan- 

 tbr midten. 



Papill ane sit i 6 — 8 tverrekkjer paa kvar side; i dei fremste finn 

 ein 4 — 6 papillar, i dei attarste færre. Dei er sers ulike i storleik; dei 

 inste er lengst og eldst, dei ytste ofte mykje stuttare ; paa unge individ 

 syner desse siste seg berre som smaa tuberkelibrma emne til papillar. 

 Papillane er kolleforma, men som regel ikkje mykje uppblaasne. Fargen 

 er gulvoren, spettet med fleire eller færre myrkare gule eller brune flekker 

 Iprikkar); innimillom desse kann ein ofte sjåa opake prikkar. Toppen plar 

 vera avrunda, ikkje so kvass som paa biletet hjaa Alder & Hanxock. 

 Sjolve apex er vassklaar, so kjem ein gulbrun ring som ofte kann vera 

 utydeleg, dinæst ein kvit ring. Levergreinene skin ikkje greidt igjenom 

 papillveggen ; dei er guUeta og heller tunne. 



