48 PAIL LOYNING. M.-N. Kl. 



1853. Tcrgipcs laciiiiilatiis, M. Sars, s. 380. 



1855. Galvina cxigiia. Alder & Hancock, Part \'II, s. 52 og App. XX!1. 



1858. EoUs lacinulata, M. Sars, s. 50. 



1865. Acolis exigtia, Meyer & Møbius, s. 35. 



1878. Galvina exigiia, G. O. Sars, Tab. XVI, fig. 6. 



1887. — — AuRiviLLius, s. 373. 



1901. — — Friele & Grieg, s. 119. 



1907. — — Odhner, s. 31. 



Diagnose. 



Kroppsfargen er flekket med gult, brunt eller gront, sunitid ogso 

 med raudt. Tentaklar og rhinophorar med i eller 2 gulbrune ringår. 

 Papillane sit i i, 2 eller 3 rekkjer paa baae sider; dei er klubbeforma 

 uppblaasne og flekket paa same maaten som kroppen, sumtid med eit par 

 myrke band. 



Historikk. 



Galvina exigua er truleg fyrst funnen av LovÉx 1846, men skildra 

 av han (s. 7) under namnet Tcrgipcs lacinulatiis Gmelin. — I 1775 fann 

 FoRSKAAL ein nudibranch som han skildra under namnet Lintax tcrgipcs 

 („Descriptiones Animalium", s. 99), og som seinare av Gmelin (Linnéi 

 Systema Naturae 1783) vart kalla Doris lacinulata; denne tok Cuvier (1817! 

 som type paa ei ny slekt som han kalla Tcrgipcs. Um Lovens Tcrgipcs 

 lacinulatiis verkeleg er identisk med Doris lacinulata Gmelin er ikkje lett 

 aa avgjera, sidan Gmelins og Forskaals skildring er so daarleg. Alder 

 & Hancock trur det ikkje, men meiner at Loven har havt fyre seg ein ny 

 art som dei seinare I1848I har iunne og skildra under namnet Eolis 

 cxigiia, og dette namnet lyt daa arten berå. 



Etter Loven er det andre som har brukt det urette namnet Tcrgipcs 

 lacinulatiis paa Galvina exigua, soleis M. S.ars som fyrst fann arten hjaa 

 oss ved Finnmarkkysten (1850), seinare I1853) i Adriathavet. I 1855 

 førde Alder & Hancock Eolis exigua inn i den nye slekta Galvina, og 

 dette slektsnamnet er sidan brukt av del fleste forfattarar. 



Det syner seg at arten er heller vidspreidd i det nordlege Atlanter- 

 havet. Han er soleis funnen fraa Kvitehavet til Medelhavet paa den aust- 

 lege halvkula, og dessutan ved austkysten av Nordamerika (Verrill 

 1882, s. 553I. 



I Kristianiafjorden er ikkje Galvina exigua funnen tidlegare, men var 

 i 1920 og 1 92 1 ein av dei vanlegaste aeolididane. I Drobaksundet er han 

 funnen paa stasjonane i, 2, 3 og 4. 



Ytre karakterar. 



Etter Alder & Hancock vert denne arten berre "; 10 tume lang, etter 

 Meyer & Mobius upptil 2 1 mm. Det største eksemplaret som er funne i 

 Drobaksundet var 12 mm. (9. oktober 1920). Storleiken paa dei kyns- 



