1 922. No. 6. NUDIIiRANCHF.\U.N'.\EN 1 DROB.^KSL'NDET. 49 



mogne indi\-id svnest skifte mykje hjaa denne arten. iSjaa Meyer iS; MuBirs 

 1865, s. 36 1. 



Kroppsforma er medels brcidt langstrekt og hogast framme \-ed 

 rhinophorane. 



Kropps fargen er gulvoren, med flekker eller prikkar av gult, brunt 

 eller gront; den grone leten er den sjeldnaste. Flekkene kann skifte mykje 

 i storleik og mengd ; sumtid kann ein sJaa ei tjukk brun eller gron stripe 

 langsmed sidene av dyret millom papillane (sjåa Alder & Hanxock). Serleg 

 hjaa unge individ er flekkene sterkare raude (sjåa Meyer & Mobius); dessutan 

 tinn ein som regel i alle aldrar swarte og opake kvite prikkar spreidde 

 inniniillom dei gule eller biune flekkene. 



Hovudet er heller breidt. 



M u n n te n t akl ane- er stutte og sylindriske av form; dei er feste paa 

 sidene av hovudet, men cit stykke innpaa og peikar som regel rett ut til 

 sidene, stundom nedetter. 



Rhinophorane er mykje lengre enn tentaklane. Dei er feste eit 

 stvkke fraa kvarandre paa hovudet. 



Baade tentaklar og rhinophorar er forsynte med ein eller tvo brune 

 ringår; naar det berre er ein ring til stades, synest det vera den nedste 

 som er burte. 



Papillane sit i 5 — 6 rekkjer paa baae sider; hjaa unge individ finn 

 ein berre i lengderekkje paa kvar side med 5 — 6 papillar i kvar ; ein legg 

 dessutan merke til at berre det fremste paret av papillane sit beint imot 

 kvarandre, medan alle dei andre sit alternerande. Hjaa eldre individ kjem 

 det fleire papillar utanum dei fyrste, so det vert upptil 3 i dei fremste 

 tverrekkjene. Berre Meyer & Mobius har funne 4, men ein har grunn til aa 

 feste seg mykje ved deira fraasegn, for dei har halde Galviua cxigiia gaa- 

 ande i mange maanader i akvarium og set dei vekse til. 



Papillane er alltid meir eller minder uppblaasne, jamvel ofte paa tvo 

 stader, med di det nær toppen er ei sterkare innsnøring.' Dei er flekkete 

 paa same maaten som kroppen ; paa sume eksemplar kann ein sjåa eit par 

 mvrke ringår i den nedste delen, soleis som Alder & H.\ncock nemner. 

 Meir konstant er ein Ijos eller kvit ring nær toppen og ovanfor denne ein 

 raud ring; sjolve toppen plar vera vassklaar. 



Foten er smal og strekkjer seg berre eit lite stykke attanfor papillane. 

 Framtil er hyrno avrunda. 



Indre karakterar. 



Med umsvn til svelgho\ud og radula kann eg ilillt ut \ise til det som 

 er sagt um G. picta. 



' Det same nemner Friele & H,\nsen 1870, s. 77. 

 Vid. -Selsk. Skrifter. I. M.-N. Kl. 1922. No. 6. 



