1922. No. 6. M'DIBRANCHFAUNAEN I DRØBAKSUNDET. II 



.Slik ynar eggleggjinga for seg normalt, og dyret synest ikkje triviljug 

 \-ike av fraa desse reglane. Men dersom det kjem hindringar — kunstige 

 eller naturlege — i vegen lor at dyret faar skipe seg som det er \ant aa 

 gjera, kann det lett tilmaate seg til dei nye forhold. Døme: Ein Facrlina 

 ilniiuiiKiiidi heldt paa leggje egg paa glasveggen i akvariet paa normal vis. 

 Det vart daa tappa ut so mykje vatn at den ovre delen av dei yt^te \in- 

 dingane i eggsnorspiralen \ilde ha lege over vassloket um (.h'lxt hadtle 

 vore ierdigt med eggleggjinga. Men i staden for aa halde fram i same leid 

 og soleis vera noydd til aa krype paa det tui'ie eit stykke, boygde dyret 

 a\' til hogre, kraup ei stund langsmed vassloket, men boygde so Jamt av 

 mot hogre og laga resten av spiralen utantil innettci". 



Eg har aldri set nokon nudibraneh gaa baklengs under eggleggjinga, 

 slik som Alder iS: Manx'Ock segjer dei plar gjera. 



Eggsnorene kann ha ymis form, traad-, klump-, bandforma o. s. b.; 

 dei er alltid feste til eit underlag som stein, algeblad o. d. Eoi'ma paa 

 eggsnorene plar ofte \-era karakteristisk for k\-ar art, men nokon paalitande 

 artskarakter er det ikkje. 



Gytetida S3'nest ikkje vera absolut konstant for kvar art. Det er fulla 

 so at størsteparten av individa av ein art gyter paa samme tid t. d. um sumaren 

 (juli og august), og det faar ein daa kalle gytetida for vedkomande art, men ein 

 kann ofte raake paa einskilde individ av same arten gytande til mest alle 

 tider av aaret. Mælingar av dei funne individ syner ogso for dei fleste 

 artar at um ein tek t\'errmaalslengda til dei ymse tider av aaret, aukar stor- 

 leiken hellei' jamt utetter vinteren; men samstundes \'il ein ogso finne smaa 

 individ heile aaret igjenom. (Sjåa tabellen o\er Carvpliclln nifilu'diichialis 

 side 28 1. 



Levetid. Dei fleste granskarar meiner at nudibi'anchiane berre veit 

 umlag eit aar gamle og gaar til grunne etter gytinga', og mangt tyder 

 paa det. Det har soleis aldri sovidt ein veit lukkast for nokon aa halde 

 dyra levande i akvarium lenger enn eit aar, og ofte finst det dode nudi- 

 branchiar paa stranda etter gytinga.- Sjølv har eg ofte set AcolidicUa glauca 

 og Faaiiua druininoiidi leggje &g^ og do\' stutt tid etter i ak\ariet. 



Sumaren 1921 hadde eg 20 — 30 gyteferdige eksemplar av Faccliiin 

 diiiiiiiiKvidi gaa- ande i ak\aiiun]. Dyra som f\'re gytinga vai" millom 30 

 og 40 mm. lange, skrukna etter gj-tinga inn til 5 — 10 mm. og saag klene 

 og lite levefore ut; alle doydde etter stuttare eller lengre tid. Det er ikkje 

 truleg at fangenskapen har drepe dei, for samstundes levde det i same 

 akvarium mange indi\id a\- Corypliclla ni/ihrai/r/iin/is o. fl., og dei heldt seg 

 like levande. Eliot (1910, s. 27I hevdar at nudibranchiane ikkje tek næring 

 til seg i tida stutt fyre og etter gytinga og at dei difor doyr straks etter, 



' Sjåa Alder & Hancock part VII, s. 24, og Eliot liqio) s. i8. 

 2 Sjåa Eliot (1910) s. 18. 



