1922. No. 6. NUDIBRAXCHFAUNAEN I DUnHAKSUNDET. 7 



hydroidedottar, bladtlikar, Lophoheliagreincr o. d. Uin t-in dilbr slt o\xr dut 

 materialet som kjem upp med skrapa aldri so grundiy, stein for stein og blad 

 for blad, kann det like\el hende at ein \ert \onbroten over ikkje aa finne 

 nudibranchiar. Men ein har ein annan, utifraa lettvint maate aa faa tak i 

 dei paa. Dersom ein set burt skrapematei'ialet i eit kjer, eller aller helst 

 spreider det i tleire sinaa fat med rikeleg vatn i, vil dei fleste nudibranchiar 

 etter nokre faa tiniar krype upp til vassloket, so ein med ein spatel kann 

 skume dei av. Di\-erre faar ein ikkje tak i alle nudibranchiar paa denne 

 enkle niaaten. Sume og jannel ofte dei minste foi'mene gir seg gjerne til 

 paa hvdroidane nærmast o\erflata. Daa er ein noydd til aa rokje serskilt 

 etter paa desse hydroidane, helst med lupe eller mikroskop. 



Likso drustelege i fargar og utstyr som mange av nudibranchiane er 

 i levande live, likso usjaalege er dei naar dei er dode og fikserte; dei 

 misser daa heilt leten og veit meir eller minder sterkt kontraherte og 

 ukjennelege. Det er difor oxerlag \iktigt aa ha teikningar av dyra levande 

 med deira naturlege fargar. 



For aa faa dyra til nokolunde aa halde si naturlege form etter fiksa- 

 sjonen, lyt ein f3"i'st svæve dei. Det har vore \andt aa finne eit hoveleg 

 .svævingsmiddel ; engelsk salt (MgSOj) har synt seg best skikka; tobakk og 

 eter er ogso brukande. Ein lagar seg ei upploysing av vilkaarleg konsen- 

 trasjon av det nemnde saltet, legg dyret upp i eit glas med sjovatn og set til 

 litt i senn av svævingsvæska; svævingstida kann vare upp til 24 timar og 

 meir. Naar dyret er heilt svævt, kann ein prikke burt i rhinophorar og 

 papillar utan at dyret reagerer. Som fiksasjonsvæsker er brukt Boiiui eller 

 96 pct. alkohol. 



For aa faa tak i og studere svelghovudet med mandiblar og radula 

 som har so stort systematisk \-erd, har eg gaatt fi'am paa denne niaaten: 

 Dersom dyret var stort nok, har eg utan vidare preparert ut svelg- 

 ho\udet med disseksjonsreidskapar, og dyret er aa segje like heilt. Men som 

 regel er dyra so sniaa at dette vert wanskeleg. Ein maa daa ofi-e iminsto 

 hovudet av dyret eller — dersom ein har nogda a\ materiale — helst heile 

 dyret. Ein legg hovudet resp. heile dyret upp i eit nrglas med sterk kalilut og 

 let det liggje der nokre timar. Dei blautare delar \il daa loysast upp og 

 mandiblar og radiila xeit att. Paa denne maaten faar ein samstundes sjåa 

 korleis svelghovudet ligg i kroppen, med di dyret medan upploysinga skrid 

 tram fyrst vert gjenomsiktigt so svelghovudet vert synleg. For aa spare 

 tid, kann ein koke dyret (hovudetl \arsamt i eit tunnveggja urglas med 

 kalilut. Dette er meir vaagalt; glaset kann sprekke, eller radula kann koma 

 burt paa onnor vis. 



Mandiblar og radula monterer ein som mikroskopiske preparat helst i 

 glyserin-gelatin; kanadabalsam er for stei'kt Ijosbrytande. 



