I. INNLEIDING. 



I. Historiske upplysingar. 



Kjennskapen til nudibranchianc er ikkje ganial; clet var heilt ukjende 

 dvr til langt inn i den nyare tid. 



LiNXK er den fyrste som gir ei brukande skildring av nokre faa nudi- 

 branehiar. 1 12. iitgaaxa av „Systema Naturae" (1767) nemner han 7 artar 

 som han reknar til kl. Jcniic.-i og til slektene Doris, Lininx, Scvlliirii og 

 Trtlivs. Av desse er det berre lians Liinax papillosiis = Arolidia papillnsa 

 som med nokor storre visse let seg identifisere. 



Otho Frederic Muller aukar kjennskapen til nudibranchiane nuinaleg. 

 I si „Zoologia Danica" I1806I skildrar og teiknar han 14 artai'. Av desse 

 er eit par visseleg dei same som Linxé har nemnt ; soleis er Doris pnpillosa 

 Muller = Liiuax papil/osiis Llwé. 



Mange av Mullers artar let seg identihsere, og han har for so vidt 

 serleg stor interesse for oss som fleire av lians artar er funne i Kristiania- 

 fjorden, ein del av dei jamvel i Drobaksundet. 



Med CuviER tek ei ny tid til i nudibranchsoga. Llv.né hadde rekna 

 dei fleste artar til slekta Doris. Det same gjorde Muller. Ved grundige 

 morfologiske granskingar har Cuvier i sine „Memoires" i „Annales du 

 Museum" fraa 1802 — 13 og i sitt store verk „Regne Animal" (1817) skapt 

 den fyrste nudibranchsystematikken. Han kloyver upp den gamle slekta 

 Doris og set upp ei rekkje nye, miUom desse Eolidia, som han slaar såman 

 i ei gruppe han kallar Nii(Ul)rancliiafa. 



Av seinare nudibranchgranskarar maa ein framum alle nemne: 



Alder ik H.ancock. I sitt klassiske \erk „A Monograph of the British 

 Nudibranchiate Mollusca" i 7 band (1845— 55I har dei skildra og teikna 

 innpaa 100 nudibranchartar. Av desse er umlag 60 nye for vitskapen. 

 FigiH'ar av alle artar er teikna av dyra i levande tilstand med sine natur- 

 lege fargar. Dette verket vil for alle tider vera den kjelda som alle seinare 

 nudibranchgranskarar lyt vende attende til. 



Svensken Lo\'f\ har ogso gjort seg niykje fortent som mollusk- 

 granskar. Han har ogso undersøkt norske farvatn serleg ved Finnmarkkysten. 

 I sitt verk „Index Molluscorum — — — " I1846I nemner han mange 

 nudibranchiar, dera\- fleire nye for vitskapen og mange som samstundes 

 hoyrer vaar fauna til. 



