1922. No. 6. NUnlliRA.NCIIFALN'AEN I DROHAKSrNDET. 33 



annulis 20---30: tentaculis labialibus longis; angulis anterioribus pedis valde 

 productis, acuminatis." 



I 1855 (Part \'II, s. 49 1 tek dei Eolis DniniiiioinU med i gruppa Fla- 

 hcllina CuviER, slik som Gray alt hadde gjort i 1850 (s. 108I. 



Daa Alder & Hancock sette upp si nye slekt Facclina (Part Vil, App. 

 XXII) brukte dei Eolis coroiiata Forbes som type, men meinte tvillaust at Eolis 

 Driiuunoiidi ogso skulde vera med. Det er likevel Bergh som (1864, s. 72I 

 fyrst greidt forer denne arten til slekta Fnccliiia, og har som ein \il sjåa 

 av litteraturlista gong paa gong undersokt arten. 



Facclina drmniinuidi hoyrer til dei vanlegaste aeolididane. I 6o-aai-a 

 vart han funnen i Kielerbukta (Meyer & Mobius 1865) og dei danske farvatn, 

 hjaa oss paa vestkysten i 70-aara (G. O. Sårs 1878). I if 



melder Carus at arten er funnen i Medelhavet. Han svnest ^ 



soleis vera ei form som held til i det nordlege medelsvarnie beltet. '«r- 



I Kristianiafjorden er arten merkeleg nok ikkje funnen tid- .^. 



Icgare', enno han i dei tri aara fraa 19x9 — 1921 har vore em >^ 



av dei aller vanlegaste aeolididane. Han er funnen paa alle ':^- 

 stasjonane so nær som st. 8 og 9, og som regel i stort indi- 

 vidtal. I serleg store mengder og i kjempestore eksemplar 



var han aa finne gytande paa Zosteraen langs med heile aust- -1 

 straTida i HalangspoUen sumaren 1921. 



Ytre karakterar. Pi„ „^ 



,, ... ,. . , . 1- ,• I r F. ril linnilnnill. 



racciina arumuioudt er ein av dei storste aeolididane. 1 „, . 



I-iliinophor av 



Drøbaksundet synest arten aa naa ein sjeldsynt storleik, nem- eit 35 mm. langt 

 leg upptil 40 mm. (HalangspoUen august 1921): den storste individ, 

 lengda ein elles finn nemnt i litteraturen er 3 5 mm. 



Kroppen er heller breid og smalnar baktil braatt av til eit haleparti 

 som paa sume eksemplar er stutt, men paa andre kann vera heller langt 

 og smalt og strekkje seg eit godt stykke attanfor papillane. 



Kropps fargen er likso ofte svakt gulvoren som transparent kvit, 

 og hovudet og serleg partiet av r_yggen like bak rhinophorane er som regel 

 raudleta og det ofte heller sterkt. Denne siste karakteren er jamt nemnt 

 i litteraturen. 1 midtlina paa oversida av halen plar det vera ei mjolke- 

 k\it stripe. 



M u n n t e n t a k 1 a n e er sers lange og vent attoverboygde. Dei er 

 tjukkare ved basis og spitar av mot endane og minner um ei svipe paa 

 skap. Fargen er raudvoren liksom hovudet med ei kvit stripe i toppen. 



Rhinophorane er stuttare enn tentaklane og feste tett ved kvar- 

 andre. Dei plar vera sterkare gul- eller raudfarga enn tentaklane og sjolve 

 kroppen. Hjaa store vaksne individ er rhinophorane perfolierte (fig. 24). 

 Dette er etter Alder & Hancock ein a\- dei viktigaste karakterane som 



' .Sjaa „ Merknad" i Fyreordet. 



