54 



I'AUL LOYNING 



M.-N. Kl. 



sermerkjer slekta Faceliiia, og dermed ogso denne arten. Men gong etter 

 gong finn ein i litteraturen fi-aasegner uni at blada paa rhinophorane er 

 utydelege ' ; av eksemplara fraa Drøbaksundet er det berre dei storste som 

 har havt tydelege skiveibrma ringår, men aldri so mange som 20 — 30 og 

 berre i den øvre delen ; dei yngre og mindre individ har berre havt avrunda 

 ringår, og iam\-el desse er ofte utydelege. Det har difor \-orte naudsynt 



Fig. 25. F. (intnuuoiidl. 



Mandiblar og radula set fraa oversida. 



Framtil ser ein chitinkragen av lippesiviva 



sitjande paa mandiblane. x 38. 



Fig. 26. F. dniiiiiiiondi. 



Mandiblar med cliitinkrage og radula 



set fraa sida. x 38. 



rJ" 



j^j^fiflAAAAA^'/h^hVTnA^ 



Fig. 27. F. dniiiiiiiinicii. 

 Stykke av proc. mast. mykje auka. 



^ 



Fig. 



F. d. 



nduiuondi. 



Ei tannplale or radula set fraa oversida. 

 < 266. 



Fig. 29. F. dr 



iininioii' 



di. 



2 tannplater or radula set fraa sida. 

 x 266. 



aa brigde diagnosen baade for slekt og art i samsvar med dei nemnde 

 variasjonar med unisvn til rhinopliorane. 



PapiUane sit i 5 — 7 grupper langsmed sidene av kroppen; den 

 fremste gruppa er tydelegast og størst. Talet paa papillane kann skifte; av 

 tvo jamstore indi\id hadde soleis det eine 64, det andre 42 papillar, og 

 det er difor nyttelaust aa fore upp dette som artskarakter, slik som fleire 

 granskarar gjer. 



Sjåa t. d. Meyer & MoBius 1865, s. 28, og Collin 1884, s. 53. 



