56 PAUL I.OYMNr,. M.-N. Kl. 



Stein paa botnen og rikeleg med Zostera. Dei fleste la egg, sume paa 

 glasveggene i akvariet, men mesteparten paa Zosterablada; ingen la egg 

 under steinane paa botnen, slik som Alder & Hancock segjer dei plar 

 gjera. Alle eggsnorene som ein fann samstundes med dyra paa Zosteraen 

 i HalangspoUen, tyder likeins paa at arten hjaa oss ogso i fri tilstand 

 sokjer upp fraa botnen for aa gyte. 



Sjolve eggleggjinga kunde ein studere grundig under mange ulike til- 

 høve, og resultata er nemnt i avsnittet „Aalment um nudibranchiane". 



Eggsnorene (fig. 30 og 31) er traadforma og paa eit flatt underlag 

 vert dei lagde i spiralform med upptil 6 vindingar. Alder & Hancock 

 nemner berre 3 — 4 vindingar, og dette var ogso det vanlegaste ior indi- 

 vida i Drøbaksundet. Denne individuelle skilnaden med umsyn til stor- 

 leiken paa eggsnorene kann grunne seg paa skilnad i storleiken paa dyra, 

 men ogso paa at dj'ra ikkje alltid gyter seg ferdig med ein gong, men legg 

 egg fleire vender; dette har ogso Vayssiére (1888, s. 7 1 merka seg. 



Sermerkt for eggsnorene av denne arten er at dei etter kvart som dei 

 vert lagde, legg seg i regelrette bukter ikkje i glatt spiralline, soleis som 

 Meyer & Mobius (1865, Taf. II) har teikna dei. 



Facrliiia dyitnnnoudi er ein hardfor og sers livleg aeolidide, som held 

 seg lenge levande i akvariet. Alder & Hancocks fraasegn um at det er eit 

 overlag rovgriskt dyr, er lett aa stadfeste naar ein held fleire dyr i akvariet. 

 Dei ryk daa ofte i hop og slæst og striden endar jamnast med at dei vei- 

 kaste vert uppetne, eller at alle vert meir eller minder ribba for papillar. 



Denne arten synest ha ein serleg tendens til aa kvitte seg med pa- 

 pillane ved autotomi, naar han vert irritert paa ein eller annan maate. Naar 

 ein soleis sette t. d. MgSOj til \-atnet, kom papillane ofte i sterk rorsle, som 

 til slutt jamnast enda med at fleire eller færre av papillane datt av. Det 

 same hende um dyret vart mekanisk irritert t. d. \'ed at ein prikka burti 

 det med ei kvass naal ; likeins dersom vatnet vart varmt ved aa staa inne 

 i eit varmt rom um vinteren. Meininga med denne autotomien av papillane 

 er enno heller uklaar, men ein lyt tru at han paa eikor vis er til bate for dyret. 



Alder & Hancock I Part III nemner denne tendens til aa kvitte seg 

 med papillane som sermerkt for Facclina coronata. 



Gen. 4. Amphorina (Oitatrcfagcs) Bergh. 



1844. Aiuphoriua, Uiiatrcfagcs i Ann. des. se. nat. Zool. 3 S I 



s. 145. 

 1878. Galviiia (pars), Bergh, „Beitråge zur Kenntn. d. Æolidiaden." V. 

 1882. Aiuphoriua Bergh, s. 54. 

 1885. - - s. 37. 



1906. — Eliot, in Journ. Mar. Biol. Assoc, v. VII, no. 3, 



1906, s. 363. 

 1910. — — s. 129 og 172. 



