1022. No. 6. 



NriUBRANCHFAL'NAEX I DROBAKSL'NDET. 



59 



Kroppen er hjaa denne arten heller tjukkvoren, og noko flattrykt 

 ovantil-nedetter. Baktil smalnar han jamt av og strekkjer seg eit stykke 

 attanfor papillane. 



Kropps fargen er Ijost gul, ofte skiten gul. 



Mu n n t e n t a k 1 a n e er heller stutte og feste ein grand innpaa sidene 

 av hovudet. 



Rhinophorane er litt lenger enn tentaklane, koniske av form og 

 ofte sterkt gule av let, serleg den midtre delen; baae endar er noko Ijosare. 

 Ved basis ser ein au go som tvo svarte prikkar. 



Papillane sit i tette nokolunde regelrette skraarekkjer ; rekkjetalet 

 kann skifte millom g og ii. Dei einskilde papillar er heller stutte og tjukke 

 og som regel meir eller minder klubbeforma. I toppen er dei oftast raud- 

 gule av let (orangefarga), men serleg paa yngre eksemplar kann dette vei'a 

 utydeleg. Nedanfor det gule partiet finn ein alltid ein k\it ring. Levei'- 



mssBSSSi 



) 



Fio;. 32. A. aurantiara. 

 Mandiblar os; radiila set fraa undersida. 



38. 



Fig. 33. .1. anrantinca. 

 Mandiblar og raduia set fraa sida. x 38. 



divertiklane kann skifte sterkt i farge; hiaa surne er dei bleikt gule, hjaa 

 andre myrkt raude; millom desse largegrenser kann ein finne alle nvansar 

 representert. 



Sermerkt for denne ai'ten synest vera at sumtid baade gallegangane og 

 magen heilt eller dehis kann vera farga paa same maaten som le\-ergreinene 

 (sjåa pl. III. hg. II al; i hepnaste tilfellet kann ein daa utanfraa paa det 

 lexande dyret fylgje gallegangane og sjåa dei munne i magesekken gjenom 

 dei tri tidlegare nemnde kanalane. Eit par gonger har eg dessutan set 

 korleis mageinnhaldet stroymde ut og inn or papillane ved jamne konti-ak- 

 sjonar av magesekken. 



Foten er breid og \'idar seg framtil ut med avrunda lappar. I vtre 

 torm minner denne ai'ten ikkje so lite um Gr7/r'/.'/(7-artane. 



Indre karakterar. 



S v elgh o\- u d e t er eggforma og etter maaten lite. 



Mandiblane Ifig. 32 og 33I er lorsynte med ein stor processus 

 masticatorius, som i randa er væpna med i rekkje smaa taggar (fig. 34I. 



Raduia (fig. 35 1 er uniseriat, sers lang og smalnar sterkt av mot den 

 eine enden. Lægjet i svelghovudet er karakteristisk (sjåa fig. 33; sjåa ogso 



