68 PAUL LØYNING. M.-N. Kl. 



annleis til enn \-anleg; t\'ggje-randa finn ein soleis aller fremst (terminalt) 

 medan ho normalt plar liggje meir paa undersida. 



Tyggjeranda er tydeleg tagget (fig. 47) og chitinlaget paa lippeskiva 

 vert etter den vanlege utprepareringa sitjande att fremst paa mandiblane. 



Med umsyn til mandiblane skil arten fraa Drøbaksundet seg heller 

 mykjc fraa dei formene som tidlegare er skildra fraa andre lokalitetar. 

 Forma liknar soleis korkje paa den Meyer & Mobius 11 865 Taf. il 

 eller Bergh (1885 Taf. IV, fig. 12) har teikna. Bergh har heller ikkje 

 funne tydelege taggar paa tyggjeranda, men segjer Is. 36I: „der Kaurand 

 zeigt sich sehr fein streifig (Taf. II. Fig. 14), an den zwei Individuen war 

 der Vorderrand mit unregelmassigen, feinsten Spitzen von einer Hohe bis 

 0,002 mm. besetzt, welche eher durch Beschadigung hervorgebracht schie- 

 nen." Odhner I1907, s. 27I segjer i diagnosen til slekta £';;;Å/r/o«/rt.- „man- 

 dibular margin smooth". Men alle dei undersøkte individ fraa Drøbak- 

 sundet har havt tagget tyggierand, og med umsyn til denne karakteren, som 

 elles plar vera eit viktigt svstematisk kjennemerke, synest soleis vaare 

 former aa skilje seg fraa dei som er skildra fraa andre lokalitetar, aa segje 

 dersom det ikkje ligg fyre ei mistyding fraa den eine eller andre sida. 



Radula (fig. 48) er lang og smalnar noko av mot den eine enden. 

 Det er berre i lengderekkje med tenner, og talet paa tannplater har skift 

 fraa nokre og fyrti til 65. Her raakar ein atter paa ei usemje millom dei 

 ymse fraasegner. Alder & Hancock (Part VII Supplementary) nemner 31 

 tannplater som vanleg ior denne arten, medan Meyer & Mobius har talt 

 upptil 42 (s. 17) og Bergh (1885 s. 36) 38 og 40. Ein so stor skilnad 

 paa tanntalet i radula som fraa 31 — 65 hjaa ein og same arten er sers 

 bisneleg eller iminsto uvanleg. 



Med umsyn til fraasegnene um forma paa dei einskilde tannplatene er det 

 heller ikkje godt samhøve millom dei ymse forfattarar. Alder & Hancock 

 segjer (Part VII, Suppl.): „ Lingual plate evenly arched, broad at the base, with 

 the central denticle or spine slighdy promint-nt, and 6 or 7 well- defined, 

 rather slender, curved denticles on each side. 3i plates." Dei har dessutan ei 

 teikning av ei tannplate; det same har Meyer & Møbius (1865, Taf. I), 

 G. O. Sars (1878, Tab. XVI fig. iil og Bergh I1885 Taf. II. fig. 15—18); 

 men deira teikningar er meir eller minder ulike innbyrdes og ulike teik- 

 ninga i dette arbeidet (fig. 49 og 50). Hjaa alle er tannplatene taggete med 

 midttann og sidetaggar, men paa vaare former finn ein berre 3 — 4 side- 

 taggar, medan alle dei andre forfattarane nemner 6 — 9. 



Alt i alt synest det vera ikkje so liten skilnad paa vaare former og 

 dei som tidlegare er skildra fraa andre lokalitetar, og det kunde liggje nær 

 aa tru at ein hadde fyre seg ein heilt ny art. Men naar eg ikkje har vilja 

 lage ein ny art av formene fraa Drobaksundet so er det: i. av di eg ikkje 

 har havt tilfang nok, 2. av di eg ikkje har havt høve til aa granske former fraa 

 andre lokalitetar, 3. av di arten i det heile er heller lite undersøkt og 4. av 

 di det er so vidt stor ulikskap ogso millom dei tidlegare skildringar av arten. 



