1922. No. 6. NUDIBRAXCHFALNAEN I I)RnHAKSL-.\riET. 73 



ein karakteristisk kjøl framtil paa undersida av kvar niandibelhelvt, dessutan 

 med ein heller stor processus masticatorius som er glatt i randa. 



R ad ula (fig. 53I er uniseriat, heller stutt og smalnar sterkt av mot 

 den eine enden. Ho inneheld ikring 20 tannplater. Dette talet er noko 

 mindre enn det dei fleste andre har funne; Alder & Hancock og Meyer 

 cV IVIoBius nemner soleis upp til 30; dei har daa truleg rekna med ogso 

 dei avslitne tannplatene, som det kann \'era fleire eller færre av. 



Tannplatene (fig. 54I er sermerkte paa skap og kann ikkje verta for- 

 bytt med tennene hjaa nokon annan av vaare aeolididar. Dei er etter 

 niaaten sers breide, haKmaanefornia og i den konvekse randa forsynte med 

 nokolunde Jamlange taggar: dei liknar soleis mykje paa ein kam. Talet 

 paa taggar plar svinge millom 30 rig 40; Alder & Hancock segjer 46, 

 Meyer & Møbius millom 26 og 49. Taggen paa midten av tannplatene 



^^'^ 



Fig. 53. Ac. pnpillosu. Fig. 54. Ae. papulosa. 



Radula utstrekt. • 25. 2 tenner or radula. x 400. 



er ikkje sjeldan noko stuttare enn dei hine. Tennene er ofte svakt gulleta. 

 Den indre anatomien lijaa denne arten er grundig granska av mange, 

 sist av Eliot som gir ei detaljert skildring av alle organsystem delvis med 

 illustrasjonar i arbeidet sitt fraa 1910 (s. 50 — 59). 



Biologi. 



Ac. papulosa lever paa sers grunt \atn; ofte raakar ein paa han i fjora 

 der han kryp ikring paa tare og sjogras eller paa steinane i stranda. 

 Mange har funne han under Steinar som vert turrlagde ved tjore sjo. — 

 I Kristianiafjorden er han slett ikkje vanleg; dei fleste har ein her faatt upp 

 med skrapa paa dei nemnde stasjonane; men dei har ikkje vore kynsmogne; 

 eit par gonger har ein funne store Icynsmogne individ inne ved strendene. 



Etter Alder & Hancock gyter arten um \-aaren og fyresumaren, og 

 ogso i Drøbaksundet er det funne gyteferdige individ paa den tida (30. april 

 1921); men diverre har eg aldri set arten gyte; derimot har ein ofte funne 

 eggsnorer av den typen som Alder & Hancock nemner som karakteristisk 

 for arten. Eggsnorene er spiralvundne traadaF, som hjaa oss oftast er feste til 

 algar og sjogras, men etter dei engelske forfattarane ogso ofte finst under Steinar. 



Ac. papulosa er treg i sine rørsler og kann liggje stille i lang tid paa 

 same flekken; men han er seigliva og let seg difor lett halde i akvarium. 

 Etter mange fraasegner skal det vera eit rovgriskt dyr. 



