1922. No. 6. NUniBRANCHFArXAKN I llROliAKSrN'DET. 79 



vaaren vender attende til strender med grunnare \atn der det veks algar, 

 for aa leggje egga sine. Og han segjer vidare: „r)et torekoiiimer mig at 

 man lieri har den naturHgste Forklaring at" det bekjendte Forhold, at Nudi- 

 branchierne tilsvneladende forsvinde sporlost gjennem en kortere eller 

 længere Aarrække fra en vis Lokalitet og derefter pludseligt optræde 

 paany. Sogte man dem paa samme Sted til samme A ars tid, vilde man 

 sandsynligvis tinde dem hvert Aar." 



Sumaren 1921 \ar det f raa juli og utetter ikkje raad aa finne eit 

 einaste eksemplar av Ar. g/tiiua paa den \anlege staden i Halangspollen; 

 heller ikkje andre stader i Drobakassnittet. Um arten er heilt kvorven burt 

 fiaa faunaen, faar daa tida vise. 



Eggsnorene har form som tunne traadar, som er uregelrett vikla ikring 

 t. d. eit Zosterablad. I akvariet la denne arten sjeldan egga paa glasveggen, 

 men som regel paa algar eller sjogras. Eggleggjinga gjekk for seg paa 

 same maaten som hjaa Facclina (iniiiini(in<ii. Ofte la same individet egg 

 2 — 3 gonger og dei fleste vart funne dode i akvariet etter gytinga. Sume 

 skifte daa farge og fekk raude papiUar. 



Ar. glaiica er eit fredeleg og heller tregt dyr, men k\ikare i sine 

 rensler enn frenden Acolidia papillnsa. 1 lan trivst godt i akvariet og er 

 nokso seigliva. 



Gen. 8. Fdvoriniis Gray. 



1846. Eolis (pars), Alder & Manc<ick, Part 111. 



1846. Acolis Ipars), Loven, s. 7. 



1850. Favorimis, Gr.\y, s. 109. 



1855. — Alder & Hancock, Part VII, s. 49. 



1865. Acolis (pars), Meyer & Mobius, s. 21. 



1871. Matbarena, Bergh i Naturh. Foren. Vidsk. Meddel, f. 1871, 



Diagnose. 



Kroppen smalt langstrekt. 



Ten takla ne lenger enn rhinophorane; desse er meir eller minder 

 tydeleg utvida nær toppen. 



P a p i 1 1 a n e i tydelege grupper. 



Foten smal, med dei fremre fothyrno tentakelforma utdregne. 



