8o PAUL LOY.NLNG. M.-N. Kl. 



M a n d i b 1 a n e med ein stor processus masticatorius som i tyggjeranda 

 er ibrsj'nt med ei rad lange taggar, og paa innsida med fleire rader mindre 

 tagga r. 



R ad ul a uniseriat og heller stutt. Tennene forsynte med ein kraftig, 

 klolbrma midttagg og meir eller minder tydelege taggar eller berre striper 

 paa kvar side av denne. 



Penis uvæpna. 



Slekta F<woriinis er sett upp av Gray (1850, s. 109) paa grunnlag 

 av ein einaste art, Eolis alba Alder & Hancock. Gray ga slekta denne 

 avgrensing: „Tentacula ' with a single subterminal fold, labial feelers elon- 

 gate, gills in tufts, front of foot subulate." 



I 1855 vart slekta uppteken av Alder & Hancock iPart \'II Appendi.x 

 XXin som ga henne ein noko fullstendigare diagnose og ni. a. la til: 

 „Tongue a single plate with a single smooth spine." 



Paa grunnlag av eit spirituseksemplar fraa Limtjorden som vanta ut- 

 viding paa rhinophorane og hadde sidetaggar paa tennene, men elles likna 

 Fa\ orinane, sette Bergh (i 87 i, s. 183) upp ei ny slekt Matharoia, men 

 segjer seinare (Bergh, 1876 s. 640) um denne: Das vor einigen Jahren 

 von mir aufgestellte Geschlecht Matliarcna wird sich wohl als mit dem 

 Favoriiiiis identisch erweisen wenn es sich namlich wie es wahrscheinlich 

 ist, zeigt, dass die Pavorinen in Alkohol bewahrt mitunter die erwahnte 

 Anschwellung einbilssen, und das typische Favorinus (F. albus), wie noch 

 wahrscheinlich, auch denticulirte Zahnplatten besitzt. " Dette siste har seinare 

 synt seg aa vera tilfellet, og Berghs slekt Matharcua fell dermed burt og 

 gaar inn som synonym under slekta Favorinus. Denne er seinare grundig 

 undersøkt av Bergh og diagnosen revidert soleis at slekta ogso kann ta upp 

 dei former som har sidetaggar paa tennene. Det ser elles ut til at alle 

 artane i slekta har taggar, — jamvel Favorinus albus som etter dei fleste 

 forfattarar ikkje skal ha, — endaa um dei ofte er so smaa at dei er vande 

 aa faa auga paa. 



.Slekta Favorinus tel berre 2 — 3 artar, alle fraa det medelsvarme 

 Atlanterhavet og Medelhavet. Hjaa Bergh (1892, s. 1030) finn ein upp- 

 fort 4 artar: F. albus, F. brauchialis, F. versicolor og V. |?) carnciis. 



F. brauchialis lyt eg, etter dei fraasegner um han som ligg fyre og 

 etter dei roynsler som eg sjolv har gjort, halde for ein myrk varietet av 

 F. albus. 



Skilnaden millom desse tvo artane skulde vera at F. albus har smaa 

 eller inga taggar paa radulatennene og er kvit av farge, medan /•'. b?-aii- 

 cliialis har tydelege taggar og er brun av farge. 



Sidan det er konstatert at F. albus ogso har taggar paa tennene, hnst 

 det ingen skilnad med umsyn til svelgapparatet millom F. albus og F. 

 brauchialis; taggane kann fulla vern meir eller minder tydelege og talrike, 



' Her er meint rhinopliorar. 



