88 PAUL LØYNING. M.-N. Kl. 



IV. SVINGNINGAR I FAUNAEN. 



Under mitt arbeid gjenom 3 sumrar med nudibranchfaunaen i Drøbak- 

 sundet har eg havt hove til aa merke meg paafallande svingningar i faunaen 

 som for størsteparten er heller gaatefulle. Her er nokre døme: 



Klosund var hausten 19 19 ein av dei lokalitetar som var aller rikast paa 

 nudibranchartar serleg aeolididar, og det aaret tann ein ogso nøgda av algar 

 tilgrodde med hvdroidar, og millom dei Tubnlaria larynx i mengdevis. 

 Aaret etter var det mykje minder med algar og dermed ogso med hydroidar 

 (Tubnlaria) og mest inga aeolididar; hausten 1921 var likeins, men daa fann 

 ein i staden kjempestore eksemplar av Dcinlroiiotiis froiidosiis (Ascanius) og 

 det i heller stort individtal. Denne nudibranchen var tidlegare ein av dei 

 mest sjeldfengde formene, men hausten 1921 var han aa finne i mengd, 

 ikkje berre i Klosund, men ogso paa andre lokalitetar, t. d. i Skiphellebukta. 



Langsmed nordauststranda i ytre Halangspoll (stasjon 5) var Acolidiella 

 glauca aa finne gytande paa Zosteraen aarvisst i august fraa 1916 til 1920. 

 Sumaren 1921 var han heilt burte. Men i april det aaret kunde ein paa 

 same staden finne talrike, svære eksemplar av Coryphclla nifihrancliialis 

 og i juli og august Faccliiia druiiuiioudi i ovstort individtal gytande paa 

 Zosteraen. 



Naar ein veit at Ae. glauca er eit etter maaten fredeleg og tregt dyr, 

 medan baade C. rufibranchialis og F. drwnmoiidi er griske rovdyr, kunde 

 det liggje nær aa tenkje seg at den fyrste er vorten tynt eller driven burt 

 av dei tvo andre. 



Eniblefonia pallida fann ein tidt og heller mange av hausten 1920; 

 aaret etter var det ikkje eit einaste eksemplar aa finne. Det same var til- 

 fellet dei aara med Ancula cristata og Palio lessoni. Corypliella verrucosa 

 som i 1919 — 20 var ein av dei sjeldnaste aeolididane, var i 1921 umlag 

 likso vanleg som C. rufibraucliialis. 



I 19 1 9 fann ein berre brune eksemplar av Favoriuus albus, i 1921 

 mest kvite. 



Ein kunde nemne mange andre dome paa slike variasjonar i den marine 

 fauna, og ein har her visseleg ein parallell til liknande velkjende svingningar 

 i landfaunaen. Aarsakene til desse fenomen er truleg mangslungne og 

 vanskelege aa faa full greide paa, men studiet av dei vilde tvillaust føre 

 ti! mange forvitnelege biologiske resultat. 



