XVI VERSLAG. 



ijlende vaart naar beneden snelt, als eene iDreede , glanzende 

 zilveren streep de donkere tinten van de oevers doorbrekende, 

 bij elk in den weg liggend rotsblok in bruisend schuim 

 opspattende en duizenden, door de zon tot schitterende 

 edelgesteenten geslepen en met regenbogen versierde water- 

 druppels naar alle kanten heenwerpende , terwijl daarover 

 en daartusschen in volle harmonie met dat leven, dien 

 glans en die kleurenpracht, de rijkversierde vliegende 

 bloemen, die wij vlinders noemen, heen en weder schieten. 



«Waarom nu vindt men deze vlinders juist bij voorkeur 

 op zulke plaatsen ? Het is wel , omdat zij , — hoewel tevens 

 den brandendsten zonneschijn bij voorkeur zoekende, ja 

 dien zelfs zoo noodig schijnende te hebben, dat zij als de 

 zon slechts even achter wolken bedekt wordt, zoo spoedig 

 mogelijk zich nederzetten, en zoo de zon niet schijnt, 

 sommigen zelfs als zij niet zeer krachtig schijnt, den 

 ganschen dag hunne schuilplaatsen niet verlaten, — echter 

 eene groote mate van vochtigheid van noode hebben, als 

 ik het zoo mag uitdrukken van eene zeer dorstige natuur 

 zijn. Ik heb daarvan eenige treffende voorbeelden gezien, 

 waarvan een zelfs, naar ik meen, nog nimmer is waarge- 

 nomen en oppervlakkig geheel in strijd schijnt te zijn met 

 het denkbeeld dat men zich van de levenswijze der dag- 

 vlinders gewoon is te maken. 



«Ook in Nederland kan men nu en dan enkele dagvlin- 

 ders zich op vochtig door de zon beschenen zand zien 

 nederzetten en het vocht uit den grond opzuigen. Maar 

 wanneer men in Insulinde op den warmsten tijd van den 

 dag een uit zand of grint bestaanden oever van een berg- 

 riviertje of een dergelijk bed van een schier uitgedroogd 

 bergbeekje betreedt, jaagt men bijna met eiken tred dag- 

 vlinders, vooral Papilioniden en Pieriden op, die daar met 

 toegeklapte vleugels bijna onzigtbaar, met blijkbaar genot 

 zich aan den vochtigen grond zaten te laven; ziet men 

 zich soms plotseling omfladderd door zwermen zulke vlin- 

 ders, die voor de voeten oprijzen. Eens was ik in Z, W. 



